هر جا به جهان تخم وفا برکارند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 841

هر جا به جهان تخم وفا برکارند

آن تخم ز خرمنگه ما می‌آرند

هر جا ز طرب ساز نیی بردارند

آن شادی ماست آن خود پندارند

نوشته‌های مرتبط

در عشق هزار جان و دل بس نکند

ادامه نوشته »

بستم سر خم باده و بوی برفت

ادامه نوشته »

نی هرکه کند رقص و جهد بالا او

ادامه نوشته »

مردان رهش زنده به جان دگرند

ادامه نوشته »

یک چشم من از روز جدایی بگریست

ادامه نوشته »

اسرار ز دست دادمی نتوانم

ادامه نوشته »