در عشق هزار جان و دل بس نکند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 675

در عشق هزار جان و دل بس نکند

دل خود چه بود حدیث جان کس نکند

این راه کسی رود که در هر قدمی

صد جان بدهد که روی واپس نکند

نوشته‌های مرتبط

ای دوست شکارم و شکاری دارم

ادامه نوشته »

آن دم که رسی به گوهر ناسفته

ادامه نوشته »

عاشق شب خلوت از پی پی گم را

ادامه نوشته »

ای بر نمک تو خلق نانی بزده

ادامه نوشته »

تا ظن نبری دور زمانم کشته است

ادامه نوشته »

در عشق اگر چه خرده بینم کردند

ادامه نوشته »