ای دوست شکارم و شکاری دارم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1160

ای دوست شکارم و شکاری دارم

بیکارم و بس شگرف کاری دارم

گفتی سر سر بریدن من داری

آری دارم نگار آری دارم

نوشته‌های مرتبط

دیوانه‌ام ولیک همی خوانندم

ادامه نوشته »

آن کس که امید یاری غم داده است

ادامه نوشته »

گفتم که دل از تو برکنم نتوانم

ادامه نوشته »

در بحر خیال غرقه‌ی گردابم

ادامه نوشته »

ای بی‌خبر از مغز شده غره به پوست

ادامه نوشته »

ای شمع تو صوفی صفتی پنداری

ادامه نوشته »