ای جان و جهان و جان و جهان گم کردم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1159

ای جان و جهان و جان و جهان گم کردم

ای ماه زمین و آسمان گم کردم

می بر کف من منه بنه بر دهنم

کز مستی تو راه دهان گم کردم

نوشته‌های مرتبط

یا اوحد بالجمال یا جانمسن

ادامه نوشته »

ای خواب مرا بسته و مدفون کرده

ادامه نوشته »

از عشق تو من بلند قد میگردم

ادامه نوشته »

سر دل عاشقان ز مطرب شنوید

ادامه نوشته »

آن تازه تنی که در بلای تو بود

ادامه نوشته »

هر جان عزیز کو شناسای رهست

ادامه نوشته »