در کام دل آنچه بود نفسم همه راند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 676

در کام دل آنچه بود نفسم همه راند

هرگز نفسی نامه شرم نه بخواند

نفس بد من مرا بدین روز نشاند

من ماندم و فضل تو دگر هیچ نماند

نوشته‌های مرتبط

دوشست دیدم یار جدایی جویان

ادامه نوشته »

با هر که دمی عشق تو آمیخته شد

ادامه نوشته »

دستارم و جبه و سرم هر سه به هم

ادامه نوشته »

آمد بر من خیال جانان ز بکه

ادامه نوشته »

من میگویم که گشت بیگاه ای ماه

ادامه نوشته »

چون آمده‌ای در این بیابان حاصل

ادامه نوشته »