عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 766

عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند

جان از قفس قالب من خیز کند

کافر باشد که با لب چون شکرت

امکان گنه یابد و پرهیز کند

نوشته‌های مرتبط

مه دوش به بالین تو آمد به سرای

ادامه نوشته »

تا در دل من صورت آن رشک پریست

ادامه نوشته »

می‌گرییم زار و یار گوید زرقست

ادامه نوشته »

آنها که به پیش دلستان میگردم

ادامه نوشته »

ای بی‌تو حرام زندگانی کردن

ادامه نوشته »

هر ذره که در هوا و در کیوانست

ادامه نوشته »