تا در دل من صورت آن رشک پریست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 263

تا در دل من صورت آن رشک پریست

دلشاد چو من در همه ی عالم کیست

والله که به جز شاد نمی دانم زیست

غم می شنوم ولی نمی دانم چیست

نوشته‌های مرتبط

گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز

ادامه نوشته »

ای خواجه به خواب ور نبینی ما را

ادامه نوشته »

در آتش خویش چون دمی جوش کنم

ادامه نوشته »

آن شب که تو را به خواب بینم پیداست

ادامه نوشته »

گه می‌گفتم که من امیرم خود را

ادامه نوشته »

هر روز دلم در غم تو زارتر است

ادامه نوشته »