آنها که به پیش دلستان میگردم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1117

آنها که به پیش دلستان میگردم

چون بد مستان دست فشان میگردم

هر چند ز روی لطف او خوش خندید

آخر به چه روی آنچنان میگردم

نوشته‌های مرتبط

حیف است که پیش کر زنی طنبوری

ادامه نوشته »

در گریه ی خون مرا شکرخند تو کرد

ادامه نوشته »

آن قاضی ما چو دیگران قاضی نیست

ادامه نوشته »

بر گرد جهان این دل آواره ی من

ادامه نوشته »

آن روز که عشق با دلم بستیزد

ادامه نوشته »

گر مشتاقی به پیش مشتاق نشین

ادامه نوشته »