بر گرد جهان این دل آواره ی من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1440

بر گرد جهان این دل آواره ی من

بسیار سفر کرد پی چاره ی من

وان آب حیات خوش و خوشخواره ی من

جوشید و برآمد ز دل خاره ی من

نوشته‌های مرتبط

ای عشق تو در جان کسی و آن کس من

ادامه نوشته »

ای داده مرا به خواب در بیداری

ادامه نوشته »

با زهره و با ماه اگر انبازی

ادامه نوشته »

از نیکی تو طبع بداندیش نماند

ادامه نوشته »

گر عاشق روی قیصر روم شوی

ادامه نوشته »

گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد

ادامه نوشته »