ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 546

ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد

شد حامله از شادی و صد غنچه بزاد

زین غلغله‌ای فتاد در انجم و چرخ

در غلغله چشم ماه بر انجم افتاد

نوشته‌های مرتبط

ای بانک رباب از کجا می‌آیی

ادامه نوشته »

زین گونه که من به نیستی خرسندم

ادامه نوشته »

آن کیست کز این تیر نشد همچو کمان

ادامه نوشته »

ما از دو صفت ز کار بیکار شویم

ادامه نوشته »

چون شاهد پوشیده خرامان گردد

ادامه نوشته »

امشب شب آن است که جان شبهاست

ادامه نوشته »