ما را بدم پیر نگه نتوان داشت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 404

ما را بدم پیر نگه نتوان داشت

در خانه ی دلگبر نگه نتوان داشت

آن را که سر زلف چو زنجیر بود

در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت

نوشته‌های مرتبط

چون ممکن نیست اینکه از بر ما برهی

ادامه نوشته »

من مسخره ی تو نیسستم ای فاجر

ادامه نوشته »

خوش باش که خوش نهاد باشد صوفی

ادامه نوشته »

با نااهلان اگر چو جانی باشی

ادامه نوشته »

بستم سر خم باده و بوی برفت

ادامه نوشته »

گاه از غم دلبران بر آتش باشم

ادامه نوشته »