در کوی غم تو صبر بی فرمانست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 313

در کوی غم تو صبر بی فرمانست

در دیده ز اشک پرتو حرمانست

دل راز تو دردهای بی درمانست

با این همه راضیم سخن در جانست

نوشته‌های مرتبط

سر سخن دوست نمی آرم گفت

ادامه نوشته »

امشب شب آن است که جان شبهاست

ادامه نوشته »

از گنج قدم شدیم ویرانه ی او

ادامه نوشته »

گر رنج دهد به جای بختش گیرم

ادامه نوشته »

قومی غمگین و خود مدان غم ز کجاست

ادامه نوشته »

جان بگریزد اگر ز جان بگریزی

ادامه نوشته »