در عهد و وفا چنان که دلدار منست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 312

در عهد و وفا چنان که دلدار منست

خون باریدن به روز و شب کار منست

او یار دگر کرده و فارغ شسته

من شسته چو ابلهان که او یار منست

نوشته‌های مرتبط

جانی که به راه عشق تو در خطر است

ادامه نوشته »

آن کس که از آب و گل نگاری دارد

ادامه نوشته »

ای دل برو از عاقبت اندیشان باش

ادامه نوشته »

هشیار اگر زر است و گر زرین است

ادامه نوشته »

ماهی تو که فتنه‌ای ندارم ز تو دست

ادامه نوشته »

چشمت صنما هزار دلدار کشد

ادامه نوشته »