با عشق کلاه بر کمر دوز خوش است

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 233

با عشق کلاه بر کمر دوز خوش است

با ناله ی سرنای جگرسوز خوش است

ای مطرب چنگ و نای را تا به سحر

بنواز بر این صفت که تا روز خوش است

نوشته‌های مرتبط

گر نگریزی ز ما به نازی چه شود

ادامه نوشته »

گفتم که دل از تو برکنم نتوانم

ادامه نوشته »

شیرین سخنی در دل ما می خندد

ادامه نوشته »

هر روز بیاید آن سپهدار سماع

ادامه نوشته »

از انجمنی نشسته دیدم دوشش

ادامه نوشته »

من کاسته‌ی وفای آن مه‌رویم

ادامه نوشته »