من کاسته‌ی وفای آن مه‌رویم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1348

من کاسته‌ی وفای آن مه‌رویم

گر خواهد و گر نخواهد آن مه رویم

زو آب حیات ابدی میجویم

او آب حیات آمده و من جویم

نوشته‌های مرتبط

این مستی من ز باده ی حمرا نیست

ادامه نوشته »

بیرون نگری صورت بی جان بینی

ادامه نوشته »

آن را که نکرد زهر سود ای ساقی

ادامه نوشته »

آنها که به آتش خزان سوخته‌اند

ادامه نوشته »

هستم به وصال دوست دلشاد امشب

ادامه نوشته »

بر جان و دل و دیده سواری همه خوش

ادامه نوشته »