نومید نیم گر چه ز من ببریدی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1974

نومید نیم گر چه ز من ببریدی

یا بر سر من یار دگر بگزیدی

تا جان دارم غم تو خواهم خوردن

بسیار امیدهاست در نومیدی

نوشته‌های مرتبط

تا بتوانی تو جامه ی عشق مپوش

ادامه نوشته »

خود را به خیل درافکنم مست آنجا

ادامه نوشته »

آن کس که به آب دیده‌اش میجویم

ادامه نوشته »

میخوردم باده بابت آشفته

ادامه نوشته »

مستی ز ره آمد و به ما درپیوست

ادامه نوشته »

ای سنگ ز سودای لبت آبستان

ادامه نوشته »