گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1924

گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی

روی عاشق چنین مزعفر نبدی

گر آنکه صدف را غم گوهر نبدی

بگشاده لب و عاشق و مضطر نبدی

نوشته‌های مرتبط

بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد

ادامه نوشته »

من بنده ی آن قوم که خود را دانند

ادامه نوشته »

گر من میرم مرا بیارید شما

ادامه نوشته »

آن دل که شد او قابل انوار خدا

ادامه نوشته »

هان نوبت صبر آمد و ماه روزه

ادامه نوشته »

از جوی خوشاب دوست آبی خوردم

ادامه نوشته »