بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 594

بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد

وین مایه ی عمر رایگان میگذرد

در منزل تن مخسب و غافل منشین

کز منزل عمر کاروان میگذرد

نوشته‌های مرتبط

از ذکر بسی نور فزاید مه را

ادامه نوشته »

من بی‌خبرم خدای خود میداند

ادامه نوشته »

جانی که شراب عشق از آن سو خورده است

ادامه نوشته »

بر تخته ی دل که من نگهبانم و تو

ادامه نوشته »

گر جمله ی آفاق همه غم بگرفت

ادامه نوشته »

ای نور دل و دیده و جانم چونی

ادامه نوشته »