برخیز و به گرد آن نکونام درآی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1800

برخیز و به گرد آن نکونام درآی

در صحبت آن یار دلارام درآی

زین دام برون جه و در آن دام درآی

از در اگرت براند از بام درآی

نوشته‌های مرتبط

یاری خواهی ز یار با یار بساز

ادامه نوشته »

آن کس که ز دست شد بر او دست منه

ادامه نوشته »

ای آب حیات قطره از آب رخت

ادامه نوشته »

تو میخندی بهانه ای یافته ای

ادامه نوشته »

ای دل سر آرزو به پای اندر بند

ادامه نوشته »

السکر صار کاسدا من شفتیه

ادامه نوشته »