ای دل سر آرزو به پای اندر بند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 554

ای دل سر آرزو به پای اندر بند

امید به فضل راهنمای اندر بند

چون حاجت تو کسی روا می‌نکند

نومید مشو دل به خدا اندر بند

نوشته‌های مرتبط

یا رب تو یکی یار جفاکارش ده

ادامه نوشته »

از خویش خوشم زنی نباشد خویشم

ادامه نوشته »

ای آنکه ز اهل دنیی ام پنداری

ادامه نوشته »

آن کس که تو را به چشم ظاهر دیده است

ادامه نوشته »

دل جمله حکایت از بهار تو کند

ادامه نوشته »

آن شاه که هست عقل دیوانه‌ی او

ادامه نوشته »