یارب تو چه فتنه‌ها که در سر داری

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1725

ای دام هزار فتنه و طراری

یارب تو چه فتنه‌ها که در سر داری

ای آب حیات اگر جهان سنگ شود

والله که چو آسیاش در چرخ آری

نوشته‌های مرتبط

گفتم بنما که چه کنم گفت بمیر

ادامه نوشته »

لطف تو جهانی و قرانی افراشت

ادامه نوشته »

رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش

ادامه نوشته »

رازی که بگفتی ای بت بدخویم

ادامه نوشته »

گفتم که به من رسید دردت بمزید

ادامه نوشته »

بر گردن ما بهانه‌ خواهی بستن

ادامه نوشته »