در باده‌کشی تو خویش را ریشه مکن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1462

در باده‌کشی تو خویش را ریشه مکن

وز باده و از ساده تو اندیشه مکن

با زنگی زلف او در آنور مجوی

اندیشه‌ی باریک چنین پیشه مکن

نوشته‌های مرتبط

عشقی به کمال و دلربایی به جمال

ادامه نوشته »

از دیدن رویی که تو را دیده بود

ادامه نوشته »

مرغی ملکی زان سوی گردون بپرد

ادامه نوشته »

سوگند بدان روی تو و هستی تو

ادامه نوشته »

ای دیده تو از گریه زبون می‌نشوی

ادامه نوشته »

معشوقه‌ی ما کران نگیرد هرگز

ادامه نوشته »