ماهی فارغ ز چار و ده می‌بینم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1318

ماهی فارغ ز چار و ده می‌بینم

بی‌چشم به سوی ماه ره می‌بینم

گفتی که از او همه جهان آب شده است

آوخ که در این آب چه مه می‌بینیم

نوشته‌های مرتبط

مردی که به هست و نیست قانع گردد

ادامه نوشته »

ای آنکه رخت چو آتش افروخته ای

ادامه نوشته »

ای آنکه ره گریز می‌اندیشی

ادامه نوشته »

از خویشتن بجستن آرزو میکندم

ادامه نوشته »

آن روز که عشق با دلم بستیزد

ادامه نوشته »

آن سر که بود بی‌خبر از وی خسبد

ادامه نوشته »