گر دل طلبم در خم مویت بینم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1283

گر دل طلبم در خم مویت بینم

ور جان طلبم بر سر کویت بینم

از غایت تشنگی اگر آب خورم

در آب همه خیال رویت بینم

نوشته‌های مرتبط

یک چشم من از روز جدایی بگریست

ادامه نوشته »

ای بنده بدان که خواجه ی شرق اینست

ادامه نوشته »

می‌آید یار و چون شکر میخندد

ادامه نوشته »

ای دل تو و درد او اگر خود مردی

ادامه نوشته »

شمع ازلست عالم افروزی من

ادامه نوشته »

آمد آمد ترش ترش یعنی بس

ادامه نوشته »