زیبا بت کفشگر چو کفش آراید

مهستی گنجوی – رباعی شماره 113

زیبا بت کفشگر چو کفش آراید

هر لحظه لب لعل بر آن می‌ساید

کفشی که ز لعل شکرش آراید

تاج سر خورشید فلک را شاید

نوشته‌های مرتبط

هر لحظه غمی به مستمندی رسدت

ادامه نوشته »

کردی به سخن پریرم از هجر آزاد

ادامه نوشته »

شب را چه خبر که عاشقان می چه کشند

ادامه نوشته »

پیوسته خرابات ز رندان خوش باد

ادامه نوشته »

آمد شب و شد جهان روشن تاری

ادامه نوشته »

گر چشم چو آهوت وفا داشتیی 

ادامه نوشته »