هر لحظه غمی به مستمندی رسدت

مهستی گنجوی – رباعی شماره 73

(1)

هر لحظه غمی به مستمندی رسدت

تیری ز جفا به دردمندی رسدت

در کشتن عاشقان از این بیش مکوش

زنهار مبادا که گزندی رسدت

واژگان دشوار:1– این شعر در نزهة المجالس به ” صدر ” منسوب است .

نوشته‌های مرتبط

ترکم چو کمان کشید کردم نگهش

ادامه نوشته »

نجار که در پسته ی او خنده بود

ادامه نوشته »

هر شب ز غمت تازه عذابی بینم

ادامه نوشته »

من عهد تو سخت سست می دانستم

ادامه نوشته »

گل ساخت ز شکل غنچه پیکانی چند

ادامه نوشته »

دل ها تو بری و قصد جان ها تو کنی

ادامه نوشته »