پیوسته خرابات ز رندان خوش باد

مهستی گنجوی – رباعی شماره 90

پیوسته خرابات ز رندان خوش باد

در دامن زهد زاهدان آتش باد

آن دلق دو صد پاره و آن صوف کبود

افتاده به زیر پای دُردی کش باد

نوشته‌های مرتبط

آخر به چه جرم اين همه کین می بایست

ادامه نوشته »

بنگر تو بدان بنفشه زار دلکش

ادامه نوشته »

ما بندگی آن رخ زیبات کنیم

ادامه نوشته »

کس عاشق آن لب چو شهد تو مباد

ادامه نوشته »

جانا نه هر آن کس که دلی خوش دارد

ادامه نوشته »

مضراب ز زلف و نی ز قامت سازی

ادامه نوشته »