
مخفی بدخشی – مخمس شماره 9
مخمس با تضمین غزل پری حصاری
آن سر که نیست مهر تواش ار شکسته به
آن دل که نیست از تو در آن غم نشسته به
از نیش زهر داده غم زار و خسته به
” چشمی که نیست باز به روی تو بسته به
دستی که دامن تو نگیر و شکسته به ”
روزی که چهره عالم هستی به من نمود
آن روز برق جلوه ی حسنت دلم ربود
مهرت تنید در رگ و پی همچو تار و پود
” دل را که رشته ایست به شیرازه ی وجود
پیوند اگر به غیر تو باشد گسسته به ”
با طره ی تو تا دل عشاق بند شد
جانها همه بر آتش عشقت سپند شد
رفتی و آه دلشدگانت دو چند شد
“برخاستی قیامت کبری بلند شد
بنشین دمی که فتنه ی محشر نشسته به ”
بر قول زاهدان ریایی نرفته خوش
این پند پوچ و وعظ ریایی نگفته خوش
هر قیل و قال بیهده را ناشنفته خوش
” حرفی که درد عشق ندارد نهفته خوش
آهی که بی اثر بود از دل نرسته به ”
مخفی بهار خوش خبری میکند به بزم
گلها نثار سیم و زری میکند به بزم
ساقی ما چه جلوه گری میکند به بزم
” امشب خیال نشئه پری میکند به بزم
زاهد برو که شیشه ی تقوی شکسته به ”



