چه رند پریشان شوریده بخت

سعدی-مثنوی شماره 15
چه رند پریشان شوریده بخت
چه زاهد که بر خود کند کار سخت
به زهد و ورع کوش و صدق و صفا
ولیکن میفزای بر مصطفی
از اندازه بیرون سپیدی مخواه
که مذموم باشد چه جای سیاه
معنی بیتهای شعر
چه رند پریشان شوریده بخت / چه زاهد که بر خود کند کار سخت
چه رند آشفته و شوریدهبختی، و چه زاهدی که با سختگیری بر خود، زندگی را دشوار میکند.
به زهد و ورع کوش و صدق و صفا / ولیکن میفزای بر مصطفی
در راه پارسایی، پرهیزگاری، راستی و پاکی بکوش؛ اما بر آیین و روش پیامبر مصطفی نیز بیفزا و از آن فراتر مرو.
از اندازه بیرون سپیدی مخواه / که مذموم باشد چه جای سیاه
پاکی و سفیدی را بیش از اندازه طلب نکن؛ زیرا هر چیزی که از حد بگذرد ناپسند است، همانگونه که سیاهی ناپسند شمرده میشود.
نتیجهگیری
سعدی در این شعر بر میانهروی در زهد و پرهیز از افراط تأکید میکند و صدق، صفا و پیروی از پیامبر را بر سختگیریهای ظاهری برتر میداند.



