غماز را به حضرت سلطان که راه داد

سعدی-قطعه شماره 220
غماز را به حضرت سلطان که راه داد
همصحبت تو همچو تو باید هنروری
امروز اگر نکوهش من کرد پیش تو
فردا نکوهش تو کند پیش دیگری
مقدمه و فضای کلی
این قطعه سعدی درباره زیانِ سخنچینی و بیاعتمادی به غمازان و بدگویان است. شاعر هشدار میدهد کسی که امروز نزد سلطان از دیگری بدگویی میکند، فردا همین رفتار را درباره خود او نیز خواهد داشت. فضای شعر اندرزگونه و انتقادی است و بر ضرورت همصحبتی با انسانهای هنرور و درستکردار تأکید میکند.
معنی بیتهای شعر
غماز را به حضرت سلطان که راه داد / همصحبت تو همچو تو باید هنروری
کسی که سخنچین و بدگوست، چه کسی او را به حضور پادشاه راه داده است؟ همنشین تو باید مانند خودت هنرمند و شایسته باشد.
امروز اگر نکوهش من کرد پیش تو / فردا نکوهش تو کند پیش دیگری
اگر امروز نزد تو از من بدگویی و عیبجویی میکند، فردا نزد دیگری از تو بد خواهد گفت.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



