گر من ز محبتت بمیرم

معنی بیت‌های شعر

گر من ز محبتت بمیرم / دامن به قیامتت بگیرم

اگر از عشق تو بمیرم، در روز قیامت نیز دست از دامانت برنمی‌دارم و به تو پناه می‌برم.

از دنیی و آخرت گزیر است / وز صحبت دوست ناگزیرم

از دنیا و آخرت می‌توان گذشت، اما از همنشینی و همراهی دوست نمی‌توان بی‌نیاز بود.

ای مرهم ریش دردمندان / درمان دگر نمی‌پذیرم

ای کسی که مرهم زخم و درد دردمندانی، من جز تو درمان دیگری نمی‌خواهم و نمی‌پذیرم.

آن کس که به جز تو کس ندارد / در هر دو جهان من آن فقیرم

من همان نیازمند و تهیدستم که در هر دو جهان جز تو کسی را ندارم.

ای محتسب از جوان چه خواهی / من توبه نمی‌کنم که پیرم

ای محتسب، از این جوان چه می‌خواهی؟ من از عشق و مستی توبه نمی‌کنم، زیرا دیگر پیر و سالخورده‌ام.

یک روز کمان ابروانش / می‌بوسم و گو بزن به تیرم

روزی کمان ابروهای او را می‌بوسم و به او می‌گویم: اگر می‌خواهی، مرا با تیر نگاهت بزن.

ای باد بهار عنبرین بوی / در پای لطافت تو میرم

ای نسیم بهاریِ خوش‌عطر، در برابر لطافت و نرمی تو جانم را فدا می‌کنم.

چون می‌گذری به خاک شیراز / گو من به فلان زمین اسیرم

هرگاه از سرزمین شیراز می‌گذری، بگو که من در آن سرزمین گرفتار و دلبسته‌ام.

در خواب نمی‌روم که بی دوست / پهلو نه خوش است بر حریرم

بدون دوست خوابم نمی‌برد، زیرا در نبود او آرام گرفتن بر بستر نرم و لطیف برایم خوشایند نیست.

ای مونس روزگار سعدی / رفتی و نرفتی از ضمیرم

ای همدم و همراه روزگار سعدی، از نزد من رفتی، اما هرگز از یاد و اندیشه‌ام بیرون نرفتی.