ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 124 از 125 - ادبستان شعر پارسی

شعری از عالمتاج قائم مقامی(ژاله)

  بسته در زنجیر آزادیست سر تا پای من برده‌ام ای دوست و آزادی بود مولای من گرچه آزادیست عکس بردگی در چشم خلق مجمع آن هر دو ضد اینک دل شیدای من چیست آزادی؟ ندیدم لیک می‌دانم که اوست مرهمی راحت رسان بر زخم تن فرسای من من نه مردم لیک چون مردان به … ادامه

شعری از بنفشه ابوترابی

  بی قرار بی قراری های نوروزم ميزی از احساس مالامال می چينم لحظه ها را هم، به فال نيک مي گيرم گيسوان سبزه را با عشق می بافم سبزه هم می خندد و قد می کشد از شوق . سيب سرخی را به آب تنگ می بخشم جای ماهی قرمزی که جزو سنت نيست … ادامه

غزلی از بیژن داوری دولت آبادی

  اشک هایم را ببین سرد است و بی جان نازنین باختم خود را به چشمان تو  آسان نازنین باز جریان تمام لحظه هایم با تو است تا ته این کوچه گردی های حیران نازنین کاش بودی تا ببینی در هجوم بی کسی باز می خوانم تو را با چشم گریان نازنین بی تو بودن … ادامه

شعری از بهناز جعفری

  گاهی به خدا نفس کشیدن سخت است یعنی نفسی تو را ندیدن سخت است با زور مسکن قوی خوابیدن با دلهره از خواب پریدن سخت است عاشق نشدی زندگی ات تلخ شود تا درک کنی که دل بریدن سخت است بعد از تو خدا شبیه تو خلق نکرد یعنی که شبیه ات آفریدن سخت … ادامه

اشعار گیتی خوشدل

  شعر نخست: ریشه ات جهان را پر کرده بود هر درخت که به بهار نگاهت دل باخت جوان شد . هر خستگی که به آیینه ی چهره ات نگریست آرام گرفت . هر گاه از سرم گذشت که دوستت دارم خجل گشتم از روی عشق که اقیانوس بودی و قره ای پنداشتمت . ریشه … ادامه

شعری از امیر سنجری

  زنگ ساعت دوباره گوشت را خواب های پریده هوشت را خواب و بیدار رفته دوشت را سر یک کار دفتری باشی راه های نرفته را بروی بعد هم کل هفته را بدوی آخرش از خودت بریده شوی توی یک شعر بستری باشی مثل یک عشق گمشده در تب خواب هایی همیشه لب بر لب … ادامه

شعری از ارنستو چگوارا

  می توانستم شاعری باشم ولگرد قمارخانه های بوينس آيرس محفل نشينِ خواب و زن و امضاء و اعتياد. نوحه سرای گذشته های مُرده گذشته های دور گذشته های گيج. اما تا کی… ؟ از امروز گفتن و برای مردم سرودن دشوار است، و ما می خواهيم از امروز و از اندوهِ آدمی بگوييم و … ادامه

اشعار حسین جنتی

  شعر نخست: باید که ز داغم خبری داشته باشد هر مرد که با خود جگری داشته باشد حالم چو دلیری است که از بخت بد خویش در لشکر دشمن پسری داشته باشد ! حالم چو درختی است که یک شاخه نا اهل بازیچه ی دست تبری داشته باشد سخت است پیمبر شده باشی و ببینی … ادامه

غزلی از جواد زهتاب

  از عاشقی نشانه بیاور برای من من عاشقم، بهانه بیاور  برای من من قانعم، کبوتر پرواز نیستم یک دام، آب و دانه بیاور برای من یک زنجره شبانه برایت می‌آورم یک حنجره ترانه بیاور برای من یک ذره مهربان شو و با مهربانی‌ات خورشید را به خانه بیاور برای من از های و هوی صلح … ادامه

دو غزل از ایمان عباس پی

  شعر نخست : چقدر امشب بر آن هستم که از آغاز بنویسم از آن اول – تلاقی مان – دوباره باز بنویسم از آن وقتی که پیش از من خدا را مست می کردی تبارک گوی چشمت را چه بی آغاز بنویسم طلوع خلسه ی شوقی میان رعشه ی گفتن تو را چون ذکر … ادامه

اشعار کوتاه مجید رفعتی

  دور سپیدار جمع شده اند علف ها فکر می کنند دستش به آسمان می رسد !  ***** هر روز شگفت زده دنیا را نگاه می کنم مثل گیاهی که تازه از خاک بیرون آمده است !   *****  اگر اسکندر سربازانش را از تاریخ بیرون بیاورد و خون های ریخته به رگ های صاحبانشان … ادامه

شعری از میلاد پاک گر

  تا تو هستي عشق دگر براي چه؟ من در دلم دفتري كهنه از عشق دارم كنون در آن سوي كوه ها كه خورشيد تابان مي درخشد ورق مي زنم كتاب زندگاني را مي پيچم كورمال ، از پيچ و خم رودها كه غرق سكوتند از كوره راهايِ نهانِ پوشيده به برگبا فريادي صامت ، … ادامه