ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 123 از 125 - ادبستان شعر پارسی

اشعار سلمان ساوجی

  شعر نخست: ما را بجز خيالت، فکــری دگر نباشد در هیچ سر خیالی، زين خوبتر نباشد کی شبروان کویت آرند ره به سویت عکســـی ز شمع رویت، تا راهبر نباشد مـــا با خیال رویت، منزل در آب و ديده کرديم تــــا کسی را، بر مــــا گذر نباشد هرگز بدین طراوت، سرو و چـمن نرويــد … ادامه

اشعار علی بداغی

  شعر نخست: “پنجِ وارونه چه معنی دارد؟” خواهر کوچکم از من پرسید من به او خندیدم کمی آزرده و حیرت‌زده گفت: “روی دیوار و درختان دیدم.” بازهم خندیدم… گفت: “دیروز خودم دیدم مهران پسر همسایه پنجِ وارونه به مینو می‌داد.” آن‌قدَر خنده برم داشت که طفلک ترسید! بغلش کردم و بوسیدم و با خود … ادامه

سه شعر از زیبا آصفی

شعر نخست: دلم یک آسمان گریه می خواهد و اشک در دیدگانم حلقه زده و بغضی خیس گلویم را گرفته . ببار ای آسمان ابری من تا که بغض نفس گیر دست بردارد از شعرِ ترِ من. ببار از بارش باران پر مهرت بر قلب پر سوز و گداز من . ببین بر چهره ام … ادامه

اشعار مریم آریان

  شعر نخست : باد با خود همه‌ ی خاطره‌ها را آورد حال این شاعر بی‌حوصله را جا آورد باد بوی همه‌ی خاطره‌ها را از یک دفتر مشق چهل‌برگ به این‌جا آورد و صدای تو که در خاطره‌ها می‌پیچید : بچه‌ها جمله بسازید همه با آورد من نوشتم غم نان را، غم نان را، هر … ادامه

سه غزل از نغمه رضایی

  شعر نخست: آدمک آخر دنیاست ،بخند آدمک مرگ همین جاست،بخند آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست ، بخند دستخطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذی ماست ، بخند فکر کن درد تو ارزشمند است فکر کن گریه چه زیباست،بخند صبح فردا به شبت نیست ، که نیست تازه انگار … ادامه

غزلی از آرزو بان پرور

  آغوش وا کن تا در آغوشت بمیرم گیسو پریشان کرده بر دوشت بمیرم در پیچ پیچ پیکرت من را بپیچان کز پچ پچ یک آه در گوشت بمیرم لب وا کن از هم  صف صف درّ و صدف را تا مست مست و نوش در نوشت  بمیرم گهوارگی کن پیکرم را تا در این … ادامه

چند شعر کوتاه از زانیار برور

  ابرها،بدون جاذبه  نمی بارند . بعد از تو بود که فهمیدم می توانم لمس کنم ببینم،بشنوم،ببوسم  و دوست داشته باشم . ***** بگویی دوستش داری و مردد باشی مثل سبابه‌ ی سربازی که آخرین فشنگش را به سوی شبحی در تاریکی نشانه رفته است . ***** از آن رازها باشم که توی یک مهمانی … ادامه

شعری از علی عبداللهی

  هر چیز بلندایی دارد درخت ، قله ، فواره . ما که چنته ی  ابرها را دیده ایم و تکیه مان فقط به باد نیست جا دارد شما را که پشت و وارو می زنید بر سکوی عاریتی و خود را سیلی زن آسمان می دانید همیشه آن سومی بدانیم که نه درخت را می شناسد … ادامه

اشعار مجتبی کاشانی

  شعر نخست: در مجالی که برایم باقی است باز همراه شما مدرسه  ای می سازیم که در آن همواره اول صبح به زبانی ساده مهر تدریس کنند، و بگویند خدا خالق زیبایی و سراینده عشق آفریننده ماست. مهربانیست که ما را به نکویی دانایی زیبایی و به خود می خواند جنتی دارد نزدیک، زیبا و … ادامه

غزلی از مهناز فرهودی

  چقدر خواب ببینم که مال من شده ای و شاه بیت غزل های لال من شده ای  چقدر خواب ببینم که بعد آن همه بغض جواب حسرت این چند سال من شده ای  چقدر حافظ یلدا نشین ورق بخورد؟ تو ناسروده ترین بیت فال من شده ای چقدر لکنت شب گریه را مجاب کنم … ادامه

اشعار وحید نجفی

  شعر نخست : تاریکی ام ! شبیه شبی که سحر نداشت تنهایی ام ! شبیه کلاغی که پر نداشت تلخم ! شبیه دورترین قهوه خانه ای که بر لبان قهوه چی اش هم شکر نداشت دلتنگِ شعرهای به قصابخانه ام اخموی چشم هات که از من خبر نداشت دلگیر  دوستان ریاکار جانی ام فحاش … ادامه

شعرهایی از خلیل جوادی

شعر نخست: این روزها که این همه کم فکر می کنیم آیا به عشق و عاطفه هم فکر می کنیم؟ احساس را  معامله کردیم با غذا دیگـر فقط ، فقط به شکم فکر می کنیم مارا مجال درک قلم نیست ، بی گمان بسیارمان  به ترک قلم  فکـر  می کنیم وقتی همه  برای پس از … ادامه