ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 122 از 125 - ادبستان شعر پارسی

دو شعر از سیما یاری

  شعر نخست: از در درآ درآ که دلم بی قرار توست گلزارِ من شکفته ی ابر بهار توست ای روشنایی سحر ای لطف صبحدم بیدار چشم شب همه در انتظار توست پنهان نمی شوی که تویی نور آفتاب در پرده ای و ماه همان پرده دار توست در پرده تیغ آتش خورشید کی ش؟ … ادامه

اشعار طنز مهدی استاد احمد

  شعر نخست: بی همگان به سر شود،بی تو مگر نمی شود ؟! در دل بی قرار من عشق تو شر نمی شود گر نروی تو از برم من بگریزم از درت موهبتی برای من مثل سفر نمی شود لطف کن ای نگار من دور شو از کنار من با دو – سه متر فاصله … ادامه

اشعار پل سلان،شاعر رومانیایی

  شعر نخست:   در چشمه ی چشم هایت تورهای ماهیگیران آبهای سرگشته می زیند در چشمه ی چشم هایت دریا به عهد خود پایدار می ماند من قلبی مقام گرفته در میان آدمیانم جامه ها را از تن دور می کنم و تلالو را از سوگند : در سیاهی سیاهتر ، من برهنه ترم ، … ادامه

اشعار بابک صحرایی

  شعر نخست:  لحظه ی تلخ جدایی یادته باد سردی توی خونه می وزید همه ی اتاقو مه گرفته بود  دیگه دنیا داشت به آخر می رسید لحظه ی تلخ جدایی یادته  وقتی که آروم کنارت اومدم خورشید انگار سر تو ابرا می کوبید وقتی که بوسه به دستات می زدم تو که رفتی دیگه … ادامه

چند شعر کوتاه از سیروس جمالی

  وقتی که خانه نیستم کلید را دم پله اول زیر همان گلدان سفال همیشگی گذاشته ام رویایت اگر آمد پشت در نمی ماند … . **** من هنوز  ندیدم، کسی رفتن بلد باشد و بماند! ***** تقصیر باغچه ها نیست . بعضی گل ها تنها زیر نور ماه می رویند مثل رویایی که شب … ادامه

اشعار عباس چشامی

شعر نخست : چراغ خانه را روشن کنید، آواز بگذارید کسی باید بیاید، لای در را باز بگذارید بیفشانید آبی بر حیاط و یادتان باشد که در بالای مجلس چهار بالش‌ناز بگذارید الا دل‌های تمرین کرده دور از او پریدن را از اینجا تا رسیدن‌گاه او پرواز بگذارید بیایید، بیشتر گل می‏دهد بیش انتظاران را … ادامه

شعری مذهبی از میرزا عبدالرسول فنای خویی

  اگر نبود به خون تو آسمان تشنه چرا به خون تو شد تیغ خونفشان،تشنه؟ تمام اهل حَرَم از لب تو سیرابند منم که مانده ام ای خضر،در میان تشنه ز سوز تشنگی ای غنچه لب،در این گلشن گل بهار بود چون گل خزان،تشنه مگو شتاب چرا می کنی ز شوق لبم چه می کند … ادامه

اشعار کوتاه سیاوش میرزایی

  به من یاد بده انسان مدرنی باشم و هر بار که دلتنگت می شوم به جای بغض و اشک، تنها به این جمله اکتفا کنم که : “هوای بدِ این روزها آدم را افسرده می کند” ***** مُردن فقط اولش سخت است اولین نفسی که بالا نمی آید ! می دانی، چهارمین نفسی که … ادامه

اشعار علی اکبر یاغی تبار

  شعر نخست: جنگل ثمر نداشت ، تبر اختراع شد شيطان خبر نداشت، بشر اختراع شد “هابيل” ها مزاحم “قابيل” می شدند افسانه ی “حقوق بشر” اختراع شد مردم خيال فخر فروشی نداشتند شيئی شبيه سكه ی زر اختراع شد فكر جنايت از سر آدم نمی گذشت تا اينكه تيغ و تير و سپر اختراع … ادامه

شعری از حبیب الله بخشوده،شاعر ایلامی

    دستان تو دعای مرا رد نمی کند  مادر بزرگ گفت خدا بد نمی کند مادر بزرگ گفت که او چشمه ایست سرد  ما را برای آب مردد نمی کند روی نگاه هیچ کسی خط نمی کشد راه عبور هیچ کسی سد نمی کند او مرزهای بسته شدن را شکسته است آیینه را به … ادامه

اشعار حمیدرضا حامدی

شعر نخست : آمدی طبعم شکوفا شد، بهارانی مگر؟ صورتم شد خیس خیس ازشوق، بارانی مگر؟ آمدی با دیدنت برخاست در من مرده ای روح رستاخیزی من ! در تنم جانی مگر؟ آمدی و هر خیال دیگری غیر از تو را پیش پایت سر بریدم عید قربانی مگر؟ تا ابد دیوانه ی زنجیری موی توام … ادامه

اشعار گلچین گیلانی

شعر نخست:   ای جنگل بزرگ من!این برگ های زرد من بازیچه های بال و پرباد های سرد، فردا شوند یکسره در برف ناپدید زیبایی گشاده رخِ رازهای تو، خوش رنگی نهفته ی آوازهای تو، خسبند زیر چادر یخ بسته ی سفید در شاخه های لخت تو زنگوله های تیز گردند بر سر کفن برف … ادامه