آن شوخ جفاکار که لب چون شکرستش
مخفی بدخشی – غزل شماره 35 دلبر عیار آن شوخ جفاکار که لب چون شکرستش آن دلبر عیار که رخ چون قمرستش گرسوی من غم زده آید عجبی نیست شاهان همه جا سوی غریبان گذرستش بر کبک دلم چنگل شهباز شد از رشک آن دست رسایی که وی اندر کمرستش هر چند که دلدار وفادار … ادامه



