ورود / عضویت



بایگانی‌های مخفی بدخشی - صفحه 6 از 15 - ادبستان شعر پارسی

تا كی ز هجرت ای شوخ بی باک

مخفی بدخشی – غزل شماره 47 فن شوخی تا كی ز هجرت ای شوخ بی باک خون بارم از چشم ریزم به سر خاک مثلت ندیده چشم زمانه تا گشته بر پا ایوان و افلاک بسیار خوبان دیدم، ندیدم در فن شوخی همچو تو چالاک در كوره ی غم تا چند سوزی جسم ضعیفم مانند … ادامه

پر خون بود از یاد لبت شيشه ی عاشق

مخفی بدخشی – غزل شماره 46 اندیشه ی عاشق پر خون بود از یاد لبت شيشه ی عاشق فکر دهن تنگ تو اندیشه ی عاشق فصاد چه داری سر آزار زلیخا جز دوست نباشد به رگ و ریشه ی عاشق آمد ز ازل رسم جفا شیوه ی معشوق در راه وفا خاک شدن پیشه ی … ادامه

پهن است به عالم همه انوار معارف

مخفی بدخشی – غزل شماره 45 طرفدار معارف پهن است به عالم همه انوار معارف باشد چو ز جان جملگی خوشدار معارف از همت شاه ادب آموز جوان بخت طفل و زن و مرد است طلبگار معارف ای نسل توانای وطن از دل و جان کوش گردید همه یکباره خریدار معارف نسوان که بسی بی … ادامه

جان که گشته بسمل آن تیغ ابرو برطرف

مخفی بدخشی – غزل شماره 44 قلاب گیسو جان که گشته بسمل آن تیغ ابرو برطرف دل که خون کردست آن لعل سخنگو برطرف ناوک مژگان و تیر غمزه اش را سینه ام گر هدف شد باد مزد شست و بازو برطرف سر که در راه وفا بر باد دادم حیف نیست تن که گردیده … ادامه

خوش آن روزی که در کوی تو ای آرام جان فارغ

مخفی بدخشی – غزل شماره 43 آزادگان خوش آن روزی که در کوی تو ای آرام جان فارغ نشینم شادمان و از زبان این و آن فارغ نمیدانستم از اول طریق گوشه گیری را نگاه چشم میگون تو کردم از جهان فارغ شدی دیوانه تا از قید عالم وارهی ای دل به صحرا هم نخواهم … ادامه

به وصال تو نگردند رقیبان قانع

مخفی بدخشی – غزل شماره 42 حب جنون به وصال تو نگردند رقیبان قانع در خیالت من غمدیده به هجران قانع خواهم آخر که به دشنام کنی خرسندش آنکه زین پیش نگردیده به احسان قانع قیس را حب جنون بیشتر از لیلی بود عاشق آن است که شد با غم جانان قانع در غم دوست … ادامه

چون غایب است شمع من از انجمن چه حظ

مخفی بدخشی – غزل شماره 41 زهر فراق چون غایب است شمع من از انجمن چه حظ سرو چمانم ار نبود در چمن چه حظ دور از گل عذرا تو ای نوبهار من از سیر لاله زار و گل و نسترن چه حظ کامی که زهر گشته ز زهر فراق توست گر شهد و شکرش … ادامه

تا که دارد دل به آن شوخ سخنگو اختلاط

مخفی بدخشی – غزل شماره 40 اختلاط تا که دارد دل به آن شوخ سخنگو اختلاط کرده از بیگانه و از خویش یکسو اختلاط تا تو رفتی از چمن ای سرو گلرخسار من قمریان را نیست با هم غیر کوکو اختلاط گشته خون از رشک در بر این دل صد پاره ام تا فتاده شانه … ادامه

یار هم بزم رقیب و گفتگوی ما غلط

مخفی بدخشی – غزل شماره 39 خاطر غمدیده یار هم بزم رقیب و گفتگوی ما غلط خون دل از دیده می ريزیم چون مینا غلط وعده های بی وفایی ها همه مکر و فریب دی غلط امشب غلط امروز و هم فردا غلط چند می پرسی ز ما حال دل غمدیده را دل به پیش … ادامه

هر چند غنچه راست ز باد بهار فیض

مخفی بدخشی – غزل شماره 38 شاخ بریده هر چند غنچه راست ز باد بهار فیض دارد دلم ز نگهت گیسوی یار فیض گلها به باغ ار ببرند از بهار فیض برده بهار از گل رویش هزار فیض همچون درخت خشک ز باران نوبهار ما برده ایم از مژه ی اشکبار فیض جز نام از … ادامه

تنها نه ز شوقت دل دیوانه کند رقص

مخفی بدخشی – غزل شماره 37 دیوانه ی عشق تنها نه ز شوقت دل دیوانه کند رقص قمری و گل و بلبل و پروانه کند رقص هرگز نبود لایق این مرتبه منصور عشق است که بر دار چو مستانه کند رقص دیدار طلب، کعبه و بتخانه نداند هر جا که بود جلوه ی جانانه کند … ادامه

خرامان گر شود بر طرف گلشن قد رعنایش

مخفی بدخشی – غزل شماره 36 خوبان عالم خرامان گر شود بر طرف گلشن قد رعنایش به پابوسش  فتد سرو سهی چون سایه بر پایش پریشان بود روزعاشق از زلف پریشانش کنون صد عقده ها دارد به دل از اشک گیرایش دل ازخوبان عالم برده است آن لعبت چینی که در کشمیر و در ایران … ادامه