گر به صحرا بگذرم، از اشک من گلشن شود
قدسی مشهدی- غزل شماره 196 گر به صحرا بگذرم، از اشک من گلشن شود در چراغ لاله، آب چشم من روغن شود سروْ جان یابد به باغ، ار سایه اندازی بر او ور قدم بر دیدۀ نرگس نهی، روشن شود سر ز بزمش تافتم چندان که خود را سوختم سرکشی تا چند چون شمعم وبالِ … ادامه



