ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 23 از 39 - ادبستان شعر پارسی

گر به صحرا بگذرم، از اشک من گلشن شود

قدسی مشهدی- غزل شماره 196 گر به صحرا بگذرم، از اشک من گلشن شود در چراغ لاله، آب چشم من روغن شود سروْ جان یابد به باغ، ار سایه اندازی بر او ور قدم بر دیدۀ نرگس نهی، روشن شود سر ز بزمش تافتم چندان که خود را سوختم سرکشی تا چند چون شمعم وبالِ … ادامه

کسی کو عشقبازی پیشه دارد

قدسی مشهدی- غزل شماره 195  کسی کو عشقبازی پیشه دارد کی از رسوا‌شدن اندیشه دارد؟ دل ریشی که خون از وی نجوشد چو سنگی دان که زخم تیشه دارد مکش از سینۀ ریشم که تیرت بود نخلی که در جان ریشه دارد دل قدسی نمی‌ترسد ز شادی که شیری چون غمت در بیشه دارد  

از خمار زخم، دل تا چند دردِ سر کشد

قدسی مشهدی- غزل شماره 194 از خمار زخم، دل تا چند دردِ سر کشد چاک‌های سینه‌ام خمیازه بر خنجر کشد انفعال خامی، از پروانه‌ام دارد خجل آتشی کو تا مرا در سلکِ خاکستر کشد؟ ای جگر، یک سیل خون کم گیر از یک آبله تا به کی منّت لب خشکم ز چشم تر کشد عافیت … ادامه

آیینۀ ما تا ز رخت عکس نما بود

قدسی مشهدی- غزل شماره 193 آیینۀ ما تا ز رخت عکس نما بود روی دل خلق از همه سو، جانبِ ما بود شکرانۀ وصل تو چو دی جان نسپردیم امروز ز هجر آنچه کشیدیم، سزا بود با عشق تو روزی که دلم عهدِ وفا بست این دیده که امروز رقیب است، کجا بود؟ تا پیکرم … ادامه

ز مژگان بوالهوس را در غمت کی خون به بار آید؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 192 ز مژگان بوالهوس را در غمت کی خون به بار آید؟ نروید گل ز خار خشک اگر صد نوبهار آید دلم از رفتن غم شادمان گردد، چه می‌داند که گر یک غم رود از سینه‌ام بیرون، هزار آید به مستی سر برآور، یا به ننگ هوشْ تن در ده قبولِ … ادامه

موسم گل چون حریفان جای در بستان کنند

قدسی مشهدی- عزل شماره 191 موسم گل چون حریفان جای در بستان کنند عندلیبان را ز جای خویش سرگردان کنند عاشق از مردن نیاساید، بگو با اهل مصر در لحد روی زلیخا جانب کنعان کنند پُر مکرّر شد ز خامان، دعوی پروانگی شمع را ای کاش امشب ساعتی پنهان کنند برنمی‌گردد به فریاد از سر … ادامه

با لبت عمر ابد عیش نهانی می‌کند

قدسی مشهدی- غزل شماره 190 با لبت عمر ابد عیش نهانی می‌کند خوبرویی با جمالت کامرانی می‌کند حسن چون آتش فروزد، برق بر دل می‌زند عشق چون سودا کند، سودای جانی می‌کند حیرتی دارم که جان جزوی‌ست از اجزای عشق بی‌محبّت، بوالهوس چون زندگانی می‌کند؟ مهر می‌گویند کز یک سو نمی‌باشد، چرا دل به این … ادامه

سزد چو جلوۀ حسنت نظاره‌ خواه شود

قدسی مشهدی- غزل شماره 189 سزد چو جلوۀ حسنت نظاره‌ خواه شود که صد حیاتِ خضِر صرفِ یک نگاه شود برد خجالت اگر مدّعی بود یوسف برای دعوی حسنت چو خط گواه شود دلم برای تو خون و به غیرتم که مباد ز گریه خون دلم را به دیده راه شود نظر جدا ز تو … ادامه

در دل بوالهوس ار ذوقِ محبّت می‌بود

قدسی مشهدی- غزل شماره 188 در دل بوالهوس ار ذوقِ محبّت می‌بود عاشق از رشک، گرفتارِ چه محنت می‌بود جای می، ساقی اگر خون جگر می‌دادی آن زمان بر سر پیمانه چه صحبت می‌بود چشمِ حیران ‌شده‌ام طالعِ آیینه نداشت ورنه عکس تو درین چشمۀ حیرت می‌بود غم ز دل رفت که این روز سیاه … ادامه

کس چرا بیهده با مردم عالم باشد؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 187  کس چرا بیهده با مردم عالم باشد؟ هیچ غم نیست ز تنهایی، اگر غم باشد نگشایند ز پا سلسله، سودا زده را دل همان به که در آن طرّۀ پر خم باشد نگسلد از پی هم مرحمت ساقی عشق زهر در شیشه کند، باده اگر کم باشد ساغر غیرتم آن … ادامه

بر سر پیمانۀ غم، هرگز این صحبت نبود

قدسی مشهدی- غزل شماره 186  بر سر پیمانۀ غم، هرگز این صحبت نبود بود غم هم پیش ازین، امّا به این لذّت نبود گرچه دامانش گرفتم، شکوه‌ام ناگفته ماند آفتاب طالعم را فرصت رجعت نبود سنگ چون ریگ روان می‌آید از دنبال او عاشق دیوانه هرجا بود، بی دهشت نبود آنقدَر شغل گریبان پاره‌کردن داشتم … ادامه

تا عشقْ مرا بر سر بازار نیاورد

قدسی مشهدی- غزل شماره 185 تا عشقْ مرا بر سر بازار نیاورد حسن از نگه گرم، خریدار نیاورد پهلو به صبا می‌زند این حرف که گویم با شانه، که از زلف تو یک تار نیاورد در خواب، سر زلف تو بسیار گرفتم جز خوابِ پریشان ثمری بار نیاورد داغم که چرا جاذبۀ نالۀ بلبل گل … ادامه