ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 21 از 39 - ادبستان شعر پارسی

رنجیدن تو باعث نومیدی من شد

قدسی مشهدی- غزل شماره 220  رنجیدن تو باعث نومیدی من شد پیراهن اّمید، مرا بی تو کفن شد شاید که کسی گوش کند نالۀ ما هم بایست هم‌آواز به مرغان چمن شد معموری منزل بود از صاحبِ منزل هرجا که نشستیم دمی، بیتِ حزن شد افکند هما سایه، ولی بر سرِ خاکم شد تیرگی از … ادامه

آهم از پیچیدگی، چون رشته، تن را تاب داد

قدسی مشهدی- غزل شماره 219 آهم از پیچیدگی، چون رشته، تن را تاب داد اضطرابم اشک را خاصیّت سیماب داد گرچه اقبالم ضعیف افتاده، ادبارم خوش است آسمان روز سیاهم را شب مهتاب داد {                   بیاض                 } باغبان گویی چمن را ز آب چشمم آب داد بعدِ چندین شب که دوش آمد خیالش بر سرم … ادامه

یا رب چرا به دردِ دلم دیروا رسید

قدسی مشهدی- غزل شماره 218 یا رب چرا به دردِ دلم دیروا رسید از دل شکستنم به دلش چون صدا رسید گلزارِ حسن را چه غم از آفت خزان برگی اگر فتاد، گلی از قفا رسید کشت امید من چو پیِ برق شد سیاه تا شعلۀ غمت به کدامین گیا رسید لطف تو بود بیشتر … ادامه

هرکجا زنده‌ دلان شستِ دعا بگشایند

قدسی مشهدی- غزل شماره 217 هرکجا زنده‌ دلان شستِ دعا بگشایند باورم نیست که یک تیرِ خطا بگشایند چند گویی نگشودند نقاب از رخ دوست؟ آب کش دیده و بگشا مژه، تا بگشایند عزّت اهلِ وفا، فرض بود بر همه کس کاش گویند که دستم ز قفا بگشایند هرکجا رفت دلم، بود خمارِ میِ وصل … ادامه

در چمن کی دلم از فیضِ هوا بگشاید؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 216 در چمن کی دلم از فیضِ هوا بگشاید؟ پرده بگشا که ز رویت دل ما بگشاید عیشِ این باغ، به اندازۀ یک تنگدل است کاش گل غنچه شود، تا دل ما بگشاید! بر سر نکهت زلفت چو صبا می‌لرزم که مبادا سر زلف تو صبا بگشاید عمرها رفت که لب … ادامه

آن غنچه‌ام که رازِ دلم بر ملا نشد

قدسی مشهدی- غزل شماره 215 آن غنچه‌ام که رازِ دلم بر ملا نشد گر شد زبان به شکوه رضا، دل رضا نشد شکرانۀ جفای تو جان دادم و هنوز دَین وفا به شرعِ محبّت ادا نشد نیرنگ بین، که جز نگه آشنا نکرد بیگانه‌ای که در همه عمر آشنا نشد پیکان یک خدنگ تو در … ادامه

هرگز مرا به کعبه ز دیر التجا نشد

قدسی مشهدی- غزل شماره 214 هرگز مرا به کعبه ز دیر التجا نشد یک حاجتم نماند که آنجا روا نشد بختم فریبِ جلوۀ نیک ‌اختری نخورد فرقم زبون سایۀ بال هما نشد در حیرت از شکستگی شیشۀ دلم با آنکه هرگز از کف خوبان رها نشد روز وصال نیست جز این حیرتم، که چون در … ادامه

بیا که بی تو مرا نور در چراغ نماند

قدسی مشهدی- غزل شماره 213 بیا که بی تو مرا نور در چراغ نماند بهارِ عیشِ مرا لاله‌ای به باغ نماند همین نه زمزمۀ ما ز لب فراموش است نوای مرغِ سحر هم به طرفِ باغ نماند به مهرِ بلبل و پروانه می‌خورم افسوس که آب در چمن و تاب در چراغ نماند ز شوقِ … ادامه

دگر به وسوسۀ توبه‌ام دماغ نماند

قدسی مشهدی- غزل شماره 212  دگر به وسوسۀ توبه‌ام دماغ نماند بپار باده که نوری درین چراغ نماند بهارِ ناله ز منقارِ بلبلی نشکفت ز بادِ تفرقه، گویی گلی به باغ نماند گذشت وصل و به جز حسرتی به دل نگذاشت به یادگارم ازان شعله غیرِ داغ نماند نه ریخت ساقی وصلش، نه کس لبی … ادامه

آسودگی نصیبِ دل زارِ کس مباد!

قدسی مشهدی- غزل شماره 211 آسودگی نصیبِ دل زارِ کس مباد! مرهم وبالِ سینۀ افگارِ کس مباد! بس دلشکسته‌ایم ز آسوده‌ خاطری یا رب که عافیت پی آزارِ کس مباد! شادم به کوچه‌گردیِ عالم چو آفتاب آسایشم ز سایۀ دیوارِ کس مباد! شد زهدِ شیخ و برهمن آمد به راهِ عشق دل در گرو به … ادامه

باده گر فردا خورم، عالم کنون پر می‌شود

قدسی مشهدی- غزل شماره 210 باده گر فردا خورم، عالم کنون پر می‌شود تا شده جامم تهی، صد دل ز خون پر می‌شود پیش ازان کز بیخودی بر تن درم پیراهنی عالم از رسوایی‌ام بنگر که چون پر می‌شود کی به گل‌ چیدن چو بیدردان به گلشن می‌روم؟ تا مرا دامن ز اشک لاله‌گون پر … ادامه

دلم پروای این و آن ندارد

قدسی مشهدی- غزل شماره 209 دلم پروای این و آن ندارد غمی غیر از غم جانان ندارد ز جان بگسل، ولی مگسل ز جانان که جان دارد عوض، جانان ندارد مرا سخت است دل برکندن از تو غمت دست از دلم آسان ندارد نباشد گر غمت، از دل که گوید؟ مباد آن خانه کو مهمان … ادامه