ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 18 از 39 - ادبستان شعر پارسی

نو نیازِ خواهشم، لیک از حجابم ساختند

قدسی مشهدی- غزل شماره 256  نو نیازِ خواهشم، لیک از حجابم ساختند سربسر مهرم، ز نور آفتابم ساختند روز و شب بر خویش می‌پیچم ز حیرت شعله‌ وار زلفِ معشوقم مگر، کز اضطرابم ساختند؟ (                     بیاض                 ) حیرتی دارم که چون مستِ شرابم ساختند صورتش را از ازل در چشم من دادند جا بی ‌نیاز … ادامه

کی به بزم عشق، هر لب پی به جامِ مَی برد؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 255 کی به بزم عشق، هر لب پی به جامِ مَی برد؟ هر تُنُک ظرفی، به جام دوستی کی پی برد؟ کوی عشق است این، نه راه کعبه و دیرِ مغان بی دلیلی، خضر ازین جا ره به منزل کی برد؟ وحشیان بر خاکِ مجنون پُر مریزید آبِ چشم تا غبارش … ادامه

سوای تو در سینۀ هر خام نگنجد

قدسی مشهدی- غزل شماره 254 سوای تو در سینۀ هر خام نگنجد خوش باش که این باده به هر جام نگنجد شوقی که من از دیدن رخسار تو دیدم در حوصلۀ دیدۀ ایّام نگنجد از نورِ توام هر بُن مو مطلع صبح است در ملکِ تنم تیرگی شام نگنجد وصل تو کجا و منِ بی‌ … ادامه

درِ طرب ز ازل بر منِ حزین بستند

قدسی مشهدی- غزل شماره 253 درِ طرب ز ازل بر منِ حزین بستند گشاد نیست دری را که اینچنین بستند بریدم از همه عالم برای خاطرِ دوست کمر به دشمنی‌ام عالمی ازین بستند کف بریدۀ ما آشکار شد، ور نه هزار دستِ شکسته در آستین بستند نه کافرم، نه مسلمان، که با ترانۀ عشق لبم … ادامه

مرا هر قطره‌ای کز دیده در دامن فرو ریزد

قدسی مشهدی- غزل شماره 252 مرا هر قطره‌ای کز دیده در دامن فرو ریزد شود چشمیّ و خون بر حال چشم من فرو ریزد ز مهر عارض مهتاب سیمایت عجب نبود اگر پیراهن من چون کتان از تن فرو ریزد به یاد عارضت چون گریه‌ام بر دیده زور آرد به جای آب، مهر و ماه … ادامه

تا پرده از رخت به کشیدن نمی‌رسد

قدسی مشهدی- غزل شماره 251 تا پرده از رخت به کشیدن نمی‌رسد صبحِ نشاط ما به دمیدن نمی‌رسد در باغ، دستِ باد خزان بس که شد دراز دامان گل ز شاخ، به چیدن نمی‌رسد غوغای ما بلند و ز کوتاه فطرتی تا بامِ آسمان به پریدن نمی‌رسد شادم ز لاغری، که چو بسمل کند مرا … ادامه

وجودم را نه از آتش، نه از گل پرورش دادند

قدسی مشهدی- غزل شماره 250 وجودم را نه از آتش، نه از گل پرورش دادند سراپایم ز نور عشق چون دل پرورش دادند منه بر سینه داغ عشق، در بیرون چرا سوزی چراغی کز برای خلوت دل پرورش دادند به یاد شعله دایم چون دل پروانه در جوشم نمی‌دانم چرا ترکیبم از گل پرورش دادند … ادامه

…………………………………..

قدسی مشهدی- غزل شماره 249 ………………………………….. ………………………………….. مکتوبِ بوسه‌ای ز خط جام، هر زمان دُردی ‌کشان به آن لب میگون نوشته‌اند یک ره به خطّ جوهرِ تیغت نگاه کن بنگر که سرنوشتِ مرا چون نوشته‌اند صحرانورد تا شده سیلابِ گریه‌ام عرضِ نیازِ دجله به هامون نوشته‌اند تا عارفان تصرّفِ میخانه کرده‌اند طعنِ درونِ خم به … ادامه

هیچ دورانی چو عهد بی‌سرانجامی نبود

قدسی مشهدی- غزل شماره 248 هیچ دورانی چو عهد بی‌سرانجامی نبود حیف ازان عمری که در خونابه آشامی نبود در دل گرمم نماند افزون ز یک دوزخ شرر هرگزم در عشقِ خوبان دل به این خامی نبود غیرتم نگذاشت کو را شهرۀ عالم کنم گر نکردم خویش را رسوا، ز بدنامی نبود هیچ نوشی را … ادامه

دگر بر آتش می، توبه سوختن دارد

قدسی مشهدی- غزل شماره 247  دگر بر آتش می، توبه سوختن دارد ز آب، چهره چو گل برفروختن دارد میان بزم ز حد برد بی‌حجابی را به جان شمع، که پروانه سوختن دارد! هزار یوسفِ مصری فروختن دارد مگر ز آهنِ تیغش تمام شد سوزن؟ که زخمِ سینه تقاضای دوختن دارد به زاری‌اش مژه بر … ادامه

ما اسیران چه کسانیم، گرفتاری چند

قدسی مشهدی- غزل شماره 246 ما اسیران چه کسانیم، گرفتاری چند روزگار خوش ما چیست، شب تاری چند سینۀ برهنه بر گلشن از آن می‌مالم کز رهِ مرغِ چمن، چیده شود خاری چند دل چو مویی شد و نگشود کس از وی گرهی ماند چون سبحه، به یک رشته، گرفتاری چند داغ‌های کهن خویش، به … ادامه

مبادا کامِ جان از عیش، تا کام از الم گیرد

قدسی مشهدی- غزل شماره 245 مبادا کامِ جان از عیش، تا کام از الم گیرد فسون عافیت بر دل مخوان، تا خو به غم گیرد برون آ نیمشب از خانه، تا عالم شود روشن کسی تا کی سراغ آفتاب از صبحدم گیرد؟ جفا خواهد که از طبع تو آیینِ جفا جوید ستم خواهد که از … ادامه