ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 15 از 39 - ادبستان شعر پارسی

شد تیره روزِ خلق، ز عارض نقاب کش

قدسی مشهدی- غزل شماره 292  شد تیره روزِ خلق، ز عارض نقاب کش دست نوازشی به سر آفتاب کش تا فتنۀ جهان نکند دست و پا دراز دستی به فرقِ غمزۀ حاضر جواب کش زاهد، خلافِ عشقِ بتان کرده‌ای عمل بر فعلِ خویشتن، قلمِ ناصواب کش اهل هوس به ما سخن امروز سر کنند گو … ادامه

در کوی تو فردوس تمنّی نکند کس

قدسی مشهدی- غزل شماره 291  در کوی تو فردوس تمنّی نکند کس با نورِ رخت، یاد تجلّی نکند کس هرجا رسم، اظهار کنم بیکسی خویش کز کُشتنم اندیشۀ دعوی نکند کس بی دولت دیدار تو آرام محال است گر دل به خیال تو تسلّی نکند کس صحّت برِ ما خسته‌دلان راه ندارد اینجا هوس شربت … ادامه

راست رو نیست بر آماجِ اثر، تیرِ نفس

قدسی مشهدی- غزل شماره 290  راست رو نیست بر آماجِ اثر، تیرِ نفس چه عجب گر گله‌مندیم ز تأثیر نفس راز من چون نشود فاش، که در سینۀ تنگ ناله را پا نتوان بست به زنجیر نفس وصل تو لطفِ الهی‌ست، وگرنه این بخت ندهد دست، به فکر دل و تدبیر نفس بعد عمری که … ادامه

به سروِ سیم‌ تنی راه برده‌ام که مپرس

قدسی مشهدی- غزل شماره 289 به سروِ سیم‌ تنی راه برده‌ام که مپرس به شمعِ انجمنی راه برده‌ام که مپرس ز نکته‌های دقیقم که بود در خاطر به غنچۀ دهنی راه برده‌ام که مپرس ز تنگی دهن او حکایتی می‌رفت به دقّت سخنی راه برده‌ام که مپرس ز بس شکستِ دلم بر سر شکست آمد … ادامه

نگهت فتنه‌گر و عربده‌ سازست هنوز

قدسی مشهدی- غزل شماره 288 نگهت فتنه‌گر و عربده‌ سازست هنوز سرمه در چشم تو، همخانۀ نازست هنوز تازه شد دوستی ما به خط تازۀ تو ناز کن، ناز که آغازِ نیازست هنوز راه نزدیکِ حرم، سعی مرا ناقص کرد لیک شادم که ره شوق درازست هنوز خاک شد پیکر محمود و ز تأثیر وفا … ادامه

کامِ جانم با من و من در پی کامم هنوز

قدسی مشهدی- غزل شماره 287 کامِ جانم با من و من در پی کامم هنوز کعبه با خود دارم و در قیدِ احرامم هنوز کی رسد در عشقْ لاف پختگی کس را، که من همچو خاکستر ز آتش زادم و خامم هنوز مستی حیرت مرا محروم کرد از ذوقِ وصل یار در آغوش و من … ادامه

یک نامه چو نگشوده‌ام از بال کبوتر؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 286 یک نامه چو نگشوده‌ام از بال کبوتر؟ دل را چه فریبم به خط و خال کبوتر؟ هرجا که برد نامه‌ام، از معنی رنگین یاد از پر طاووس دهد بال کبوتر از حال دل و محنت غربت چه نویسم؟ در پنجۀ شاهین چه بود حال کبوتر خود را به جناب تو … ادامه

جایی که داغ نیست، ز مرهم چه اعتبار

قدسی مشهدی- غزل شماره 285 جایی که داغ نیست، ز مرهم چه اعتبار در پیش آفتاب ز شبنم چه اعتبار چون اعتبار خلق ز بی‌اعتباری است از اعتبارِ مردمِ عالم چه اعتبار از ساغر تهی چه تمتّع برد کسی از دیده‌ای که نیست در او نم چه اعتبار چون راهِ بیش و کم همه بر … ادامه

بی دردِ عشق، شادی و غم را چه اعتبار

قدسی مشهدی- غزل شماره 284 بی دردِ عشق، شادی و غم را چه اعتبار بی خاکِ درگه تو قسم را چه اعتبار نقد سرشک می‌دهدم دیده دم‌ بدم در کیسۀ کریم، درم را چه اعتبار دودی ز شعله بس بُوَدم، داغ گو مباش هرجا قناعت است، کرم را چه اعتبار ما تاج‌ بخشِ خاک ‌نشینیم، … ادامه

ای دست تو به کینه ز دوران درازتر

قدسی مشهدی- غزل شماره 283  ای دست تو به کینه ز دوران درازتر چشمت ز حادثات جهان فتنه‌ سازتر چندان که آن صنم گره از زلف باز کرد در وصف خویش کرد زبانم درازتر شاید که دود از دل گردون برآورد کو ناله‌ای ز نالۀ من جانگدازتر ناز تو می‌کشد به نیازم، وگرنه نیست آزاده‌ای … ادامه

سینه تنگ و من هلاک زخم پنهان دگر

قدسی مشهدی- غزل شماره 282 سینه تنگ و من هلاک زخم پنهان دگر خون شو ای دل تا گشاید جای پیکان دگر پر تأمّل می‌کند ساقی چو آمد دور ما دورِ ما را ترسم اندازد به دوران دگر آتش ما یادگارست از گلستان خلیل در دل هر اخگرش یابی گلستان دگر حسن اگر خواهی، مرو … ادامه

عاشق چو شدی، نالۀ جانکاه نگه دار

قدسی مشهدی- غزل شماره 281 عاشق چو شدی، نالۀ جانکاه نگه دار گر جان به لب آید ز ستم، آه نگه دار تا سیلِ بلا گم نکند خانۀ ما را ای گریه، چراغی به سر راه نگه دار خواهی ز تو پنهان نبود عیب تو، چون صبح هرجا که روی، آینه همراه نگه دار هر … ادامه