ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 10 از 39 - ادبستان شعر پارسی

عافیت غم را مداوا کرد و زین غم سوختم

قدسی مشهدی- غزل شماره 352  عافیت غم را مداوا کرد و زین غم سوختم هرکسی از داغ سوزد، من ز مرهم سوختم خنده‌های شادی گل در چمن داغم نکرد غنچه را دیدم غمی دارد، ازان غم سوختم در محبّت شعله افزون گردد آتش را ز آب تا چو شمعم بود در هر قطره‌ای نم، سوختم … ادامه

شب که بی روی تو از اشک دمادم سوختیم

قدسی مشهدی- غزل شماره 351  شب که بی روی تو از اشک دمادم سوختیم سوختیم افزون ز هر شمعی، اگر کم سوختیم ما اسیران محبّت، شامِ غم، چون تارِ شمع سر برون کردیم از یک جیب و با هم سوختیم آب چشم من شب هجران کم از آتش نبود تا به نقش پا، چو شمع … ادامه

از لعلِ لبت جز طمع خام ندارم

قدسی مشهدی- غزل شماره 350 از لعلِ لبت جز طمع خام ندارم دارم هوس کام، اگر کام ندارم دل را به خیال از تو تسلّی نتوان کرد بشتاب که من طاقتِ پیغام ندارم ترکی به نگه کرده مرا مست، حریفان معذور که پروای می و جام ندارم ای آتش سوزان، چو سپند سرِ آتش تا … ادامه

سر تا قدم ز داغِ تمنّا در آتشم

قدسی مشهدی- غزل شماره 349  سر تا قدم ز داغِ تمنّا در آتشم شاخِ گلم مگر، که سراپا در آتشم؟ تا کرده‌اند نسبتِ آتش به خوی دوست هرجا که آتشی‌ست، من آنجا در آتشم ترسم غم تو جای کند گرم در دلی ورنه چرا ز گرمی دلها در آتشم؟ رخسار یوسف از عرق حسن درگرفت … ادامه

شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم

قدسی مشهدی- غزل شماره 348 شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم من این فوّارۀ آتش، ز مردم چون نهان دارم؟ ز دامن تا گریبان، غنچه خون رُسته از اشکم بهار ابرِ چشمم، آب و رنگ زعفران دارم نیَم آگه ز کیش برهمن، لیک این قدَر دانم که بیتابانه هر دم حرف … ادامه

لبی از زمزمۀ عشق، خروشان دارم

قدسی مشهدی- غزل شماره 347 لبی از زمزمۀ عشق، خروشان دارم گرمِ آه سحرم، سینۀ جوشان دارم غرضم نغمۀ دردست چو بلبل به وصال گل در آغوش و لب از ناله خروشان دارم مایۀ گریه ز ریش دل و داغ جگرست چشم ازان بر رهِ خونابه‌ فروشان دارم صحبت اهل ورع، گردِ ملال انگیزد سرِ … ادامه

ما چشمْ سیه بر شجرِ طور نداریم

قدسی مشهدی- غزل شماره 346 ما چشمْ سیه بر شجرِ طور نداریم جز لاله درین بادیه منظور نداریم این طرفه که پیوسته گرفتارِ خماریم با آنکه لب از می چو قدح دور نداریم تا کام دل از خنجرِ قصّاب نگیریم از دامن او دست به ساطور نداریم بی روی تو گر آینه گردیم، ملولیم ور … ادامه

همه جانب قدم مرحله‌ پیما دارم

قدسی مشهدی- غزل شماره 345 همه جانب قدم مرحله‌ پیما دارم روشناس غم عشقم، همه‌ جا جا دارم غیرتم با تو چنان است که شبها به خیال جنگِ پهلوی تو با صورتِ دیبا دارم از پی نقش پی ناقه نیَم سرگردان داغی از لاله درین دشت، تمنّا دارم نروم سوی وی آهسته ز ترسیدنِ جان … ادامه

شمعیم و تن ز اشکِ دمادم گداختیم

قدسی مشهدی- غزل شماره 344 شمعیم و تن ز اشکِ دمادم گداختیم داغیم و از تبسّم مرهم گداختیم از بس که کرده‌ایم به غم، خویش را غلط غم ناتوان و ما ز تبِ غم گداختیم ای جان برو، چو عهدِ دلم تازه کرد غم کز اختلاطِ ساختۀ هم، گداختیم در مهرِ شعله ز آتش پروانه … ادامه

چه حیرت، گر به چشم محرمانش در نمی‌آیم؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 343  چه حیرت، گر به چشم محرمانش در نمی‌آیم؟ سرشک حسرتم، در چشمِ محرومان بود جایم به یاد حلقۀ زلفش به قید خویش خرسندم شوم دیوانه، گر زنجیر بردارند از پایم به سرگردانیی دیدم برون از شهر، مجنون را که تا دامان روز حشر، دامنگیرِ صحرایم ز بس محرومی‌ام زان شاخِ … ادامه

ز چاک سینه اشکم سر کند گر چشمِ تر بندم

قدسی مشهدی- غزل شماره 342 ز چاک سینه اشکم سر کند گر چشمِ تر بندم چه عقل است این که بر دیوانه در ویرانه در بندم نپنداری ندارد رشک بر هم مو به موی او شود زلفش پریشان، دل چو بر موی کمر بندم ببندد کاشکی بندِ نقابش، گو بمیرم من ز دستم چون نمی‌آید … ادامه

چون غنچه بجز پردۀ دل نیست پناهم

قدسی مشهدی- غزل شماره 341 چون غنچه بجز پردۀ دل نیست پناهم چون لاله نظر یافتۀ بختِ سیاهم هر عقده که پیش آوردم عشق، دلیل است چون اشک برد آبلۀ پای، به راهم شادم که شب هجر تو چون شمع ز مقراض نگسسته ز برهم زدن دیده، نگاهم چون صبحِ دُوُم، با همه کس صاف … ادامه