چون ساخته شد کارِ جهان را اسباب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 44 چون ساخته شد کارِ جهان را اسباب برداشتن چیزی ازان بود صواب از جملۀ برداشتنیها، اوّل برداشته شد ز پیشِ چشم تو حجاب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 44 چون ساخته شد کارِ جهان را اسباب برداشتن چیزی ازان بود صواب از جملۀ برداشتنیها، اوّل برداشته شد ز پیشِ چشم تو حجاب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 43 ای صبح ز فیضِ نفست عرش جناب وی خرقۀ رحمت ز تو پوشیده سحاب ای مرشدِ اربابِ طریق از همه باب ما را چو اجابت به دعایی دریاب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 42 آمد ز ازل گوهرِ معنی کمیاب آراسته ظاهران ندانند این باب آن روز که خلقِ صورت و معنی شد کردند قبولِ صورت آیینه و آب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 41 از مرحلۀ کذب گذشتم به شتاب فال ره فقر میزنم در همه باب نزدیکتر است ره به افتادگیام زان ره که فتد عکس در آیینه و آب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 40 اشک آمده مصدر اثر در همه باب خوش منّتهاست بر سر از چشم پر آب تا گریه بوَد، پیِ سخن گم نشود در گِل نشود نقشِ پی از باد خراب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 39 در فقر، ریاضت است باب از همه باب پروردنِ تن عیب بوَد از خور و خواب این نغمه خوشت باد اگر داری تاب کز ضعف، رگ از پوست برآید چو رباب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 38 ای تشنۀ فیض تو چه دریا، چه سراب امّید به توست خلق را در همه باب در دنیا، بس که مهربان همهای هر طایفهات میکند از خویش حساب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 37 تا کرد قضا بنایِ این دیرِ خراب تأخیر به کارِ راستان آمده باب گر راستروی، مکن به مقصود شتاب زیرا که رسد پای چپ اوّل به رکاب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 36 مطلب چو بزرگ شد، به بازی مَطَلَب بی سعیِ نیاز، بینیازی مطلب تا مرد به پاست، مجلسآرای بوَد از شمعِ فتاده سرفرازی مطلب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 35 قَدرت نشود بلند از علمِ کتاب از عشق و خرد جوی مدد در همه باب عشق و خردت برآورند از پستی بی دلو و رسن ز چاه برناید آب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 34 آن را که بزرگ است خرد در همه باب آزاد برون رود ازین دیرِ خراب کوچک خِرَدان به قیدِ دنیا میرند اطفال روند دست و پا بسته به خواب
قدسی مشهدی- رباعی شماره 33 بر رویِ محیط است کف پای حباب نگرفته درین بحر، کسی جای حباب عاشق، ز شکستگی، همه عشق شود دریا شده، تا شکسته مینای حباب