قصاید قاآنی

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 133 د‌ر نعت خاتم الانبیا صلی الله علیه و آله و ستایش پادشاه غازی محمدشاه طاب ثراه فرماید آفتاب و سایه می‌رقصند با هم ذره وار کافتاب دین و سایه ی حق شد امروز آشکار دفتر ایجاد را امروز حق شیرازه بست تا درآرد فرد فرد اوصاف خود را در … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 132 در ستایش امیرکبیر میرزا تقی خان رحمه آلله فرماید یازده ماه ‌کند روزه به هر سال سفر پس ز راه آید و سی روز کند قصد حضر زان‌گرامیست ‌که دیر آید و بس زود رود خرم آنکوکند اینگونه به هر سال سفر غایب آنگاه‌ گرامی است ‌که آید از … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 131 در ستایش محمد شاه گوید ماه رمضان آمد ای ترک سمنبر برخیز و مرا سبحه و سجاده بیاور واسباب طرب را ببر از مجلس بیرون زان پیش که ناگاه ثقیلی رسد از در وان مصحف فرسوده‌که پارینه ز مجلس بردی به شب عید و نیاوردی دیگر باز آر و … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 130 در تعریف کتاب باده بی خمار و ستایش خاقان خلد آشیان فتحعلی شاه طاب الله ثراه گوید لبالب کن ای مهربان ماه ساغر از آن آب‌گلگون از آن آتش تر کزان آتش تر بسوزیم دیوان وز آن آب گلگون بشوییم دفتر همای من ای باز طوطی تکلم تذرو من … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 129 در ستایش شاهنشاه اسلام پناه ناصرالدین شاه غازی خلدالله ملکه گوید فرو بگرفته‌ گیتی را به باغ و راغ و کوه و در نم ابرو دم باد و تف برق و غو تندر شخ از نسرین هوا از مه چمن از گل تل از سبزه حواصل‌بال و شاهین‌چشم و … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 128 در ستایش شاهزاده فریدون میرزا طراق سندان برخاست ای غلام از در یکی بپوی وز کوبنده می بجوی خبر ببین‌که طارق لیل است یا که سارق خیل ببین‌که طالب خیر است یا که جالب شر برو بگو چه‌ کسی‌ کیستی چه داری نام بدین سرای درین شب که آمدت … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 127 وله ایضاً رحمه لله صبح چون مهر سرزد از خاور مهربان ماه من رسید از در جعد چین چین فتاده تا به میان زلف خم خم رسیده تا به‌ کمر هان مگو زلف یک چمن سنبل هان مگو چشم یک دمن عبهر آمد از در چه دید دید مرا … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 126 در تهنیت ورود قایم مقام طاب ثراه به خراسان شکر که آمد ز ری به خطه ی خاور موکب قایم مقام صدر فلک فر طوس غمبن بود بی‌لقای همایونش بر صفت مکه بی‌حضور پیمبر آمد و شد خار وادیش همه سنبل آمد و شد خاک ساحتش همه عنبر بود … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 125 در ستایش امیر الامرا العظام میرزا نبی خان رحمه الله فرماید شد کاسه‌ام از باده تهی کیسه‌ام از زر زان رو نکند یاد من آن ترک ستمگر پارینه مرا برگ و نوا بود فراوان واسباب فراغت به همه حال میسر شهد و شکر و شیشه و شمّامه و شاهد … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 124 در ستایش وزیر بی‌نظیر حاج میرزا آقاسی شب‌ گذشته ‌که همزاد بود با محشر وز آفرینش گیتی کسی نداشت خبر سپهرگفتی فرسوده‌گشته از رفتار بمانده بهر سکون را به نیم راه اندر شبی چنان سیه و سهمناک‌ کز هر سو به چشم گوش فرو بسته راه سمع و بصر … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 123 د‌ر ستایش پادشاه جمجاه محمدشاه غازی طاب‌ا‌لله ثراه‌ گوید شباهنگام ‌کز انبوه اختر فلک چون چهره ی من شد مجدّر درآمد از درم آن ترک فرخار گلش پر ژاله خورشیدش پراختر ز جز عینش روان لولوی سیال در الماسش نهان یاقوت احمر تو گفتی خفته در چشمانش افعی تو … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 122 در ستایش امیر الامرا‌ٔ العظام نظام ا‌لدوله حسین ‌خان دام ‌مجده ا‌لعالی حکمران فارس فرماید شادان رسید دوش نگارینم از سفر وزگرد راه غالیه پاشیده بر قمر زانسان که هست بر رخ من نقش آبله از گرد راه مانده به رخسار او اثر گفتی دو زلف او دو فرشته … ادامه