قصاید قاآنی

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 145 در تهنیت تشریف پادشاهی و مدح علیخان والی گوید باد میمون این بهین تشریف شاه کامگار بر علیخان آن مهین فرزند صاحب‌اختیار شه‌ بود خورشید و او ماه است‌ و این ‌تشریف ‌نور دایم از خورشید گیرد ماه نور مستعار پادشه‌ بحر است ‌و او درجست‌ و این ‌تشریف … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 144 در ستایش نظام الدوله حسین خان و به تهنیت تمثال همایون ای همایون صورت میمون شاه‌ کامگار یک جهان جانی‌ که جان یک جهان بادت نثار صورت روح الامینی یا که تمثال وجود روضه ی خلد برینی یا که نقش نوبهار ماهتابی زان فروغت افتد اندر هر زمین آفتابی … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 143 د‌ر ستایش امیر مبرور آ‌صف الدوله اللهیارخان گوید ای طره و چهر تو یکی نار و یکی مار بی‌نار تو در نارم و بی‌مار تو بیمار بی‌نار تو یارست مرا ناله و اندوه بی‌مار تو کارست مرا مویه و تیمار جز من‌ که به نار تو و مار تو … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 142 و له ایضاً ای زان دو سیه مار که جا داده به گلزار عطار کمندافکن و سحار زره دار سحار ندیدیم زره پوش و معربد عطار نخواندیم کمند افکن و خونخوار عقرب همه زهر آرد و آهو همه نافه در چشم تو و زلف تو برعکس بود کار چشمان … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 141 د‌ر مدح فریدون میرزا گوید ای ترک می فروش ای ماه میگسار بنشین و می بنوش برخیز و می بیار راه خطا مرو ترک عطا مکن بیخ وفا مَکَن تخم جفا مکار بستان بده بنوش بنشین بگو بجوش چندت ‌زبان خموش چندت روان فکار پیش آر چنگ و نی … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 140 در تهنیت ورود مسعود امیرکبیر حسین خان د‌ر ملک فارس‌ گوید ای اهل فارس مژده که از فضل کردگار آمد به ملک فارس امیر بزرگوار در موکبش سواره‌ گروه از پس‌ گروه در لشکرش پیاده قطار از پی قطار در پشت صد‌ کتیت با تیغ زرفشان از پیش صد … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 139 در ستایش شاهزاده ی رضوان و ساده فریدون میرزا طاب ثراه امروز از دو کعبه جهان دارد افتخار کز فر آن دو کعبه بود ملک برقرار آن مَضجع ملایک و این مرجع ملوک آن دافع‌کبایر و این رافع‌کبار آن‌کعبه در عرب بود این‌کعبه در عجم آن ‌کعبه نامور بود … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 138 در ستایش ابوالملوک فتحعلی شاه طاب الله ثراه و جعل الجنة مثواه‌ گوید افتتاح هر سخن در نزد مرد هوشیار نیست نامی به ز نام نامی پروردگار آنکه از ابداع صنع او به یک فرمان‌ کن نور هستی از سواد نیستی‌گشت آشکار آنکه بی‌سعی ستون افراخت خرگاه سپهر وانکه … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 137 در منقبت مولانا اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام و ستایش شاهنشاه ناصرالدین شاه خلدالله ملکه گوید اسلام شد مشیّد و دین ‌گشت استوار از بازوی یدالله و از ضرب ذوالفقار آن رحمت خدای ‌که از لطف عام اوست شیطان هنوز با همه عصیان امیدوار آن اولین نظر … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 136 در ستایش شاهزاده ی رضوان آرامگاه نواب فریدون میرزا طاب ثراه گوید از سر دوش دو ضحاک درآویخت دو مار کان دو مار از همه آفاق برآورد دمار مار آن عمرگزا چون نفس دیو لعین مار این روح‌فزا چون اثر باد بهار مار آن چون به‌کمر سایه ای از … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 135 و له ایضاً فی مدحه از خجلت تیغ ملک و ابروی دلدار دوشینه مه عید نگردید نمودار یا موکب شه‌گرد برانگیخت ز هامون وان پرده ای از گرد برافکند به رخسار یا نقش سم دیونژاد ابرش شه دید وز شرم نهان‌کرد رخ از خلق پریوار یا از قد خم‌ … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 134 د‌ر تعربف مصور و توصیف تصویر فرماید آفرین بر کلک سحرانگیز آن صورت‌نگار کز مهارت برده معنیها درین صورت به ‌کار راست پنداری مثالی ‌کرده زین تمثال نقش از عروس ملک و شوی بخت و زال روزگار کرده یکسو نوعروسی نقش‌ کاندر صورتش هر که بگشاید نظر عاشق شود … ادامه