دوبیتی فایز

فایز دشتی-دوبیتی شماره 366 دلا امشب نه بر جای خودستی کجا رفتی؟ بگو با کی نشستی دل فایز چو گل در دست خوبان فتاد و رفت از دستی به دستی  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 365 سرم بونه دو پایم پله بونه دو چشمم زانتظار یار خونه هر آن کس نامه از دلبر گرفته دهد بر دست فایز تا بخونه  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 364 به زیر زلف برق گوشواره زده بر خرمن عمرم شراره بیا فایز که از نو آتش طور تجلی کرده بر موسی دوباره  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 363 پری رویان به ما کردند نظاره یکی چون ماه و باقی چون ستاره کمان ابرو و مژگان تیر کردند زدند بر جان فایز چون هزاره  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 362 مرو دنبال آهوی رمیده مرو دنبال کبک دام دیده برو فایز دلارام دگر جو که هرگز دام صیادان ندیده  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 361 کسی که آن پری رخسار دیده بر احوال دل من وارسیده پری دیده است آن دیوانه فایز که بر تن جامه را صد جا دریده  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 360 نگارا سرسری چه؟ دلبری چه؟ محبت کردن و یاغی گری چه؟ خرامان می خرامی سوی فایز سلامی می کنی می گذری چه؟  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 359 غم و غصه تن و جانم گرفته فراق یار دامانم گرفته به کشتی اجل فایز سوار است میان آب طوفانم گرفته  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 358 غمت در دل چنان ماوا گرفته که دل زآنجا ره صحرا گرفته دل فایز ز بس خو کرده با یار ببین او کینه هم با ما گرفته  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 357 به زلفت مرغ دل ماوا گرفته ز عشقت در جهان غوغا گرفته بکش خنجر دل فایز بکن چاک ببین در دل چه واویلا گرفته  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 356 دلم از بس به دنبال تو گشته دل خون گشته پامال تو گشته مگر در وقت کشتن خون فایز ترشح کرده و خال تو گشته  

فایز دشتی-دوبیتی شماره 355 برابر ماه تابانم نشسته بت غارتگر جانم نشسته یقین بر عزم قتل فایز زار نگار نامسلمانم نشسته