سیب و گل و سیم دارد آن دلبر من
عنصری بلخی رباعی شماره 42 سیب و گل و سیم دارد آن دلبر من سیبش زنخ و گل دو رخ و سیمین تن بنگر به رخ و به زلف آن سیم ذقن تا ماه به خروار بری مشک به من
عنصری بلخی رباعی شماره 42 سیب و گل و سیم دارد آن دلبر من سیبش زنخ و گل دو رخ و سیمین تن بنگر به رخ و به زلف آن سیم ذقن تا ماه به خروار بری مشک به من
عنصری بلخی رباعی شماره 41 در هجر تو کس پای ندارد جز من در شوره کسی تخم نکارد جز من با دشمن و با دوست بدت می گویم تا هیچکست دوست ندارد جز من
عنصری بلخی رباعی شماره 40 دیدار به دل فروخت نفروخت گران بوسی به روان فروشد و هست ارزان آری چو چنان ماه بود بازرگان دیدار به دل فروشد و بوسه به جان
عنصری بلخی رباعی شماره 39 گفتم که چرا چو ابر خونبارانم گفت از پی آنکه چون گل خندانم گفتم که چرا بی تو چنین گریانم گفت از پی آنکه تو تنی من جانم
عنصری بلخی رباعی شماره 38 خوش خو دارم به کار بدخو چه کنم چون هست هنر نگه به آهو چه کنم چون کار گشاده گشت نیرو چه کنم با زشت مرا خوش است نیکو چه کنم
عنصری بلخی رباعی شماره 37 گفتم که چه نامی ای پسر ؟ گفتا غم گفتم نگری به عاشقان ؟ گفتا کم گفتم به چه بسته ای مرا ؟ گفت به دم گفتم که چه باشد این چنین ؟ گفت ستم
عنصری بلخی رباعی شماره 36 من صورت تو بدیده اندر دارم کز دیده همی برخ برش بنگارم چندان صنما ز دیدگان خون بارم تا صورت تو ز دیده بیرون آرم
عنصری بلخی رباعی شماره 35 گفتم صنما پیشه ی تو ؟ گفت ستم گفتم نگری به غمگنان ؟ گفتا کم گفتم که به زر بوسه دهی ؟ گفت دهم گفتم به جز از بوسه دهی ؟ گفت نعم
عنصری بلخی رباعی شماره 34 هم غالیه زلفینی و هم سیم اندام هم روی نکو داری و هم نیکونام دو لب چو مدام داری و زلف چو دام من مانده به دام دائم از بهر مدام
عنصری بلخی رباعی شماره 33 خورشید خراسان و خدیو زابل از نخشب و کش بهار گردد کابل غل بر بیغو نهاد و پل بر جیحون جیحون به پل دارد و بیغوی به غل
عنصری بلخی رباعی شماره 32 سه چیز ببرد از سه چیز تو مثال از رخ گل و از لب مل و از روی جمال سه چیز ببرد از سه چیزم همه سال از دل غم و از رخ نم و از دیده خیال
عنصری بلخی رباعی شماره 31 چون بگشایی به خنده آن چشمه ی نوش شکر به فغان آید و پروین به خروش از چشم بترس و آن دو زلفین بپوش کاو غارت کرد کلبه ی مشک فروش