آن زلف که او به بوی مرزنگوش است
عنصری بلخی رباعی شماره 6 آن زلف که او به بوی مرزنگوش است گه بر جبهت گهی به زیر گوش است زین باز عجب تر آن لب خاموش است زو شهر و جهان به بانگ نوشانوش است
عنصری بلخی رباعی شماره 6 آن زلف که او به بوی مرزنگوش است گه بر جبهت گهی به زیر گوش است زین باز عجب تر آن لب خاموش است زو شهر و جهان به بانگ نوشانوش است
عنصری بلخی رباعی شماره 5 شنگرف چکانیده تو را بر شکر است مشکین زلفت شکسته گرد قمر است حوراست مگر مادر و غلمان پدر است کاین صورت تو ز آدمی خوبتر است
عنصری بلخی رباعی شماره 4 ابروت به زه کرده کمان آمد راست مژگانت چو تیر بر کمان آمد راست ما را ز تو دلبری گمان آمد راست ای دوست تو را پیشه همان آمد راست
عنصری بلخی رباعی شماره 3 چون می گذرد کار چه آسان و چه سخت وین یک دم عاریت چه ادبار و چه بخت چون جای دگر نهاد می باید رخت نزدیک خردمند چه تابوت و چه تخت
عنصری بلخی رباعی شماره 2 گل بر رخ توست و چشم من غرقه به آب من تافته و زلف تو پیچیده به تاب زلف تو بر آتش است و من گشته کباب بی خواب من و نرگس تو مایه ی خواب
عنصری بلخی رباعی شماره 1 من گفت نیارم که تو ماهی صنما روشن به تو گشت ماه و ماهی صنما من شاه جهان مرا تو شاهی صنما فرمانت روا بهر چه خواهی صنما