ورود / عضویت



بایگانی‌های قصاید عمعق - صفحه 2 از 2 - ادبستان شعر پارسی

وقت گل سوری، خیز ای نگار

عمعق بخارایی – قصیده شماره 5 در مدح ملک تاج الملوک محمود وقت گل سوری، خیز ای نگار بر گل سوری می سوری بیار بربط سغدی را گردن بگیر زخمه ی زیر و بم او برگمار ای می نوشین، که چو جانم بدی گر شدی اندر تن من پایدار آنکه بود در تن آزادگان از … ادامه

اگر موری سخن گوید، و گر مویی روان دارد

عمعق بخارایی – قصیده شماره 4 اگر موری سخن گوید، و گر مویی روان دارد من آن مور سخن گویم، من آن مویم که جان دارد تنم چون سایه ی موی است و دل چون دیده ی موران ز هجر غالیه مویی، که چون موران میان دارد اگر مر آب و آتش را مکان ممکن … ادامه

خوشا باد سحرگاهی که بر گلبن گذر دارد

عمعق بخارایی – قصیده شماره 3 در مدح ابوالحسن شمس الملک نصیرالدوله ناصرالدین نصر بن طفقاج خان ابراهیم خوشا باد سحرگاهی که بر گلبن گذر دارد که هر فصلی و هر وقتی یکی حال دگر دارد گهی بر عارض هامون ز برگ لاله گل پوشد گهی بر ساحت صحرا ز گل نقش صور دارد دم … ادامه

عنان همت مخلوق اگر به دست قضاست

عمعق بخارایی – قصیده شماره 2 عنان همت مخلوق اگر به دست قضاست چرا دل تو چراگاه چون و چند و چراست؟ گر اعتقاد درست است، اعتراض محال ور اعتراض صواب است، اضطراب خطاست (1) بلاست جستن بیشی و پیشدستی و باز همیشه همت ما مبتلای این دو بلاست به جد و جهد نگیرد زیادت … ادامه

نماز شام، چو پنهان شد آتش اندر آب

عمعق بخارایی – قصیده شماره 1 در مدح شمس‌الملک نصرالدوله ناصرالدین نصربن طفقاج خان ابراهیم نماز شام، چو پنهان شد آتش اندر آب سپهر چهره بپوشید زیر پر غراب چو برکشید سر از باختر علامت شب فرو کشید علمدار آفتاب طناب هوا نهان شد در زیر خیمه ی ازرق زمین نهان شد در زیر خرگه … ادامه