ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات عبید - صفحه 3 از 9 - ادبستان شعر پارسی

باز در میکده سر حلقه ی رندان شده ام

عبید زاکانی – غزل شماره 82 باز در میکده سر حلقه ی رندان شده ام باز در کوی مغان بی سر و سامان شده ام نه به مسجد بودم راه و نه در میکده جای من سرگشته در این واقعه حیران شده ام بر من خسته ی بیچاره ببخشید که من مبتلای دل شوریده ی … ادامه

منم اسیر و پریشان ز یار خود محروم

عبید زاکانی – غزل شماره 81 منم اسیر و پریشان ز یار خود محروم غریب شهر کسان وز دیار خود محروم به درد و رنج فرومانده وز دوا نومید نشسته در غم و از غمگسار خود محروم گزیده صحبت بیگانگان و نااهلان ز قوم و کشور و ایل و تبار خود محروم ز روزگار مرا … ادامه

یا رب از کرده به لطف تو پناه آوردیم

عبید زاکانی – غزل شماره 80 یا رب از کرده به لطف تو پناه آوردیم به امید کرمت روی به راه آوردیم بر سر نفس بدآموز که شیطان رهست از ندامت حشر از تو به سپاه آوردیم بر گنه کاری خود گر چه مقریم ولی ناله ی زار و رخ زرد گواه آوردیم گر چه … ادامه

ما سریر سلطنت در بینوایی یافتیم

عبید زاکانی – غزل شماره 79  ما سریر سلطنت در بینوایی یافتیم لذت رندی ز ترک پارسایی یافتیم سالها دریوزه کردیم از در صاحبدلان مایه ی این پادشاهی زان گدایی یافتیم همت ما از سر صورت پرستی درگذشت لاجرم در ملک معنی پادشایی یافتیم پرتو شمع تجلی بر دل ما شعله زد این همه نور … ادامه

حال خود بس تباه می بینم

عبید زاکانی – غزل شماره 78 حال خود بس تباه می بینم نامه ی دل سیاه می بینم یوسف روح را ز شومی نفس مانده در قعر چاه می بینم خط طومار عمر می خوانم همه واحسرتاه می بینم در دل بی قرار می نگرم ناله و سوز و آه می بینم ره دراز است … ادامه

گویی آن یار که هر دو ز غمش خسته تریم

عبید زاکانی – غزل شماره 77 گویی آن یار که هر دو ز غمش خسته تریم باخبر نیست که ما در غم او بی خبریم از خیال سر زلفش سر ما پر سود است این خیالست که ما از سر او درگذریم با قد و زلف درازش نظری می بازیم تا نگویند که ما مردم … ادامه

ای ترک چشم مستت بیمار خانه ی دل

عبید زاکانی – غزل شماره 76 ای ترک چشم مستت بیمار خانه ی دل زلف تو دام جانها خال تو دانه ی دل آنجا که ترک چشمت شست جفا گشاید تیر بلا نیاید جز بر نشانه ی دل خونابه ی سرشکم ریزند مردم چشم از آستانه ی تو تا آسمانه ی دل دل اوفتاده عاجز … ادامه

نه بر هر خان و خاقان میبرم رشگ

عبید زاکانی – غزل شماره 75 نه بر هر خان و خاقان میبرم رشگ نه بر هر میر و سلطان میبرم رشگ نه دارم چشم بر گنجور و دستور نه بر گنج فراوان میبرم رشگ نه می اندیشم از دوزخ به یک جو نه بر فردوس و رضوان میبرم رشگ نه بر هر باغ و … ادامه

وصل جانان باشدم جان گو مباش

عبید زاکانی – غزل شماره 74 وصل جانان باشدم جان گو مباش در جهان جز فکر جانان گو مباش ساکن خلوت سرای انس را گلشن و بستان و ایوان گو مباش ما کجا اسباب دنیا از کجا مور را ملک سلیمان گو مباش چون ز یزدان هر چه خواهی میدهد خلعت و انعام سلطان گو … ادامه

در این چنین سره فصلی و نوبهاری خوش

عبید زاکانی – غزل شماره 73 در این چنین سره فصلی و نوبهاری خوش خوشا کسی که کند عیش با نگاری خوش کنار جوی گزین گوش سوی بلبل دار کنون که هست به هر گوشه ای کناری خوش گرت به دست فتد دامنی که مقصود است بگیر دامن کوهی و لاله زاری خوش بیا به … ادامه

بی یار دل شکسته و دور از دیار خویش

عبید زاکانی – غزل شماره 72 بی یار دل شکسته و دور از دیار خویش درمانده ایم عاجز و حیران به کار خویش از روزگار هیچ مرادی نیافتیم آزرده ایم لاجرم از روزگار خویش نه کار دل به کام و نه دلدار سازگار خونین دلم ز طالع ناسازگار خویش یک دم قرار نیست دلم را … ادامه

قصه ی درد دل و غصه ی شبهای دراز

عبید زاکانی – غزل شماره 71 قصه ی درد دل و غصه ی شبهای دراز صورتی نیست که جایی بتوان گفتن باز محرمی نیست که با او به کنار آرم روز مونسی نیست که با وی به میان آرم راز در غم و خواری از آنم که ندارم غمخوار دم فرو بسته از آنم که … ادامه