ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات طبیب - صفحه 7 از 14 - ادبستان شعر پارسی

صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز

طبیب اصفهانی – غزل شماره 92 صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز خوش آنکه هست سر غمت را نشان هنوز بر دل بسی نهفته ام اما نیامدست حرف شکایت تو مرا بر زبان هنوز قدر وفا نگر تو که از قحط مشتری ماندست این متاع از آن کاروان هنوز هر چند سرگرانیش از … ادامه

دل عاشق نمی گردد به راحت مهربان هرگز

طبیب اصفهانی – غزل شماره 91 دل عاشق نمی گردد به راحت مهربان هرگز که بلبل در چمن از گل نبندد آشیان هرگز به خود چون زخم گل مرهم نگیرد داغ هجرانم نگردد هیچکس یارب جدا از دوستان هرگز ز خونریز اسیران نیست پروا چشم مستش را که رحمی نیست رهزن را به جای کاروان … ادامه

ز پا فتادم و رویم به منزل است هنوز

طبیب اصفهانی – غزل شماره 90 ز پا فتادم و رویم به منزل است هنوز شکست کشتی و چشمم به ساحل است هنوز چه حالت است ندانم که بارها از دل شدم خراب و مرا کار با دل است هنوز ادب نهشت دریغا که بر زبان آرم شکایتی که مرا از تو در دل است … ادامه

قسمتم گرمی بازار نگردد هرگز

طبیب اصفهانی – غزل شماره 89 (1) قسمتم گرمی بازار نگردد هرگز کس خریدار من زار نگردد هرگز ای خوش آن می که چو هشیار کشد ز آن گردد آنچنان مست که هشیار نگردد هرگز من و آن گوهر ارزنده که پیرامن آن بس گران است خریدار نگردد هرگز ای خوش آن دام که اندیشه … ادامه

به دل دارم غم عشقی نهان از محرمان خوشتر

طبیب اصفهانی – غزل شماره 88 به دل دارم غم عشقی نهان از محرمان خوشتر بلی گنج نهانی را نباشد پاسبان خوشتر به طاعت کن ز پیری میل در عهد شباب افزون که خوش باشد ز پیران پارسایی وزجوان خوشتر دهم جان و وفا را مشتری گردم به صد منت که کالای وفا باشد برم … ادامه

قسمتم کاش به آن کوی کشد دیگر بار

طبیب اصفهانی – غزل شماره 87 قسمتم کاش به آن کوی کشد دیگر بار که از آن مرحله من دل نگران بستم بار به تو محتاج چنانم که فقیری به درم به تو مشتاق چنانم که غریقی به کنار بی تو بر سینه زنم هر چه درین ناحیه سنگ بی تو بر دل شکنم هر … ادامه

گفتی از جور فراقت چه به من می گذرد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 86 گفتی از جور فراقت چه به من می گذرد آنچه از باد خزانی به چمن می گذرد خونم از شوق به جوش آمده ای همسفران تا کجا حرف عزیزان وطن می گذرد به سراغم همه جا گریه کنان می آیی گر بدانی که به غربت چه به من می … ادامه

هرگز به یاد ما زر و گوهر نمی رسد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 85 هرگز به یاد ما زر و گوهر نمی رسد ما را به غیر یار به خاطر نمی رسد اشگی به دیده کی رسد از گرمی جگر از شیشه این شراب به ساغر نمی رسد در پیش ما که بی سر و سامان عالمیم دردسری به منت افسر نمی رسد … ادامه

تا به دلجویی من لعل تو خندان نشود

طبیب اصفهانی – غزل شماره 84 تا به دلجویی من لعل تو خندان نشود خاطرم جمع از آن زلف پریشان نشود افتد از آب چو گوهر ز صفا می افتد جای رحم است بر آن دیده که گریان نشود آنکه از محنت هجر تو مرا گریان کرد دارم امید که از وصل تو خندان نشود … ادامه

می رود از خویش دل چون دیده حیران می شود

طبیب اصفهانی – غزل شماره 83 می رود از خویش دل چون دیده حیران می شود ای خوش آن عاشق که محو روی جانان می شود دور از انصاف است کز بهر دعا برداشتن آشنا دستی که با چاک گریبان می شود از شکفتن می رود بر باد گلهای چمن گریه می آید مرا بر … ادامه

مرا کام دل گر ز یاری برآید

طبیب اصفهانی – غزل شماره 82 مرا کام دل گر ز یاری برآید خوشم، گر پس روزگاری برآید ز هم گر برآید دو عالم چه پروا مبادا که یاری ز یاری برآید به ما چند کاوش، حذر کن ز آهی که از سینه ی دلفگاری برآید فکندیم کشتی به بحری و مشکل کزو پاره ای … ادامه

ز بامی چو بینم که ماهی برآید

طبیب اصفهانی – غزل شماره 81 ز بامی چو بینم که ماهی برآید (1) به یاد توام از دل آهی برآید ز دل هر دمم گر نه آهی برآید کی از کنج چشمش نگاهی برآید ندارد ملک چون سر داد خواهان چه از ناله دادخواهی برآید بسی تیره روزم، بود کز کناری شبم را فروزنده … ادامه